Szkaplerz Karmelitański

 

Szkaplerz karmelitański.
czyli Szkaplerz Najświętszej Maryi Panny z góry Karmel.



szkaplerz
   
1. Opis historyczny.
Założycielem szkaplerza karmelitańskiego jest św. Szymon Stock, generał oo. Karmelitów na górze Karmel w Palestynie. W czasach prześladowań swego zakonu wielokroć uciekał się do Matki Boskiej. 16 lipca 1251 r. objawiła mu się Ona i podając mu szkaplerz koloru brunatnego, rzekła: "Przyjmij, najukochańszy Synu, szkaplerz zakonu twego jako znak mojego Bractwa i szczególniejszej łaski dla ciebie i dla wszystkich Karmelitów. Kto umierając mieć będzie na sobie ten szkaplerz, zachowany zostanie od ognia piekielnego, jest to bowiem godło zbawienia, puklerz i tarcza przeciw wszelkim niebezpieczeństwom, rękojmia pokoju i szczególnej mej opieki do końca wieków." Od tego czasu oo. Karmelici noszą szkaplerz, a w ich ślady poszli za wiedzą Papieża ludzie świeccy, nawet królowie i książęta. Nie dość tego. Najświętsza Maryja Panna objawiła się Papieżowi Janowi XXII i przyrzekła mu nowy przywilej dla noszących pobożnie szkaplerz karmelitański, że wyzwoli z czyśćca zaraz w pierwszą sobotę po śmierci te dusze, które, za życia nosiły pobożnie ten szkaplerz. Jan XXII ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu dnia 3 marca 1322 r. bullą "Sabbatina", co też następcy jego po kilkakroć zatwierdzili.

2. Opis szkaplerza.
Szkaplerz karmelitański składa się z dwóch prostokątnych skrawków wełnianego sukna koloru brunatnego lub czarnego. Pierwszy kolor jest odpowiedniejszy dla odróżnienia go od szkaplerza czarnego Siedmiu Boleści. Tasiemki mogą być jakiekolwiek. Ozdoby na szkaplerzu nie są potrzebne.

3. Warunki przyjęcia i noszenia.
Przyjmować do Bractwa szkaplerza karmelitańskiego mogą tylko oo. Karmelici i kapłani przez nich upoważnieni. Władzę .przyjmowania można otrzymać od generała oo. Karmelitów lub od przełożonych prowincji. - Przyjmującemu jeden i ten sam kapłan powinien poświęcić i włożyć szkaplerz. Kapłan mający ogólną władzę może sobie i wszystkim wiernym bez różnicy płci i wieku wkładać szkaplerz. - Zapisywanie imion do księgi Bractwa jest koniecznie potrzebne. (Leon XIII, 30 kwietnia 1887 r.). W dzień przyjęcia szkaplerza nie ma nikt obowiązku przystępować do Sakramentów świętych, lecz bardzo się to poleca. Dla dostąpienia odpustów konieczna jest spowiedź i Komunia św. - Szkaplerz nosi się na szyi tak, że spada na piersi i plecy, na lub pod odzieniem. Nie wolno pod utratą przywilejów nosić szkaplerza w kieszeni. - Podarty szkaplerz należy spalić. Każdy może sam sobie nowy nie poświęcony włożyć (z wyjątkiem szkaplerza Trójcy św.). Każdy kapłan może go poświęcić. - Szkaplerza nie trzeba nigdy z siebie zdejmować. Kto nie nosi przez cały dzień traci przywileje tego dnia. Można zdjąć z siebie szkaplerz biorąc kąpiel itd. lub przez krótką część dnia i nie traci się odpustów. Jeżeli ktoś zgubi szkaplerz lub nie nosi przez krótki czas, nie traci wtedy przywileju noszenia. Jeżeli ktoś nie nosi szkaplerza przez długi czas, radzi mu się przyjąć go po raz wtóry od kapłana mającego władzę. Kto nie nosi z bezbożności lub z pogardy, nie należy do Bractwa i po raz wtóry koniecznie szkaplerz powinien przyjąć. - Do uzyskania łask ogólnych z wyjątkiem przywileju sobotniego, o którym niżej, nie ma żadnych modlitw przepisanych. Jest jednak chwalebny zwyczaj mieć pod ręką i odmawiać krótkie modlitwy. Nadto poleca się częste całowanie szkaplerza, a szczególnie w pokusach, w niebezpieczeństwach i w godzinę śmierci.

4. Cel.
Celem noszenia szkaplerza karmelitańskiego jest szczególna cześć ku Najświętszej Maryi Pannie dla uproszenia od niej wszechwładnej opieki w życiu, a szczególnie w godzinę śmierci.

5. Przywileje i łaski.

Za życia.
Noszący na sobie szkaplerz karmelitański uczestniczą we wszelkich dobrych uczynkach oo. Karmelitów i pp. Karmelitanek, to jest w ich modlitwach, postach, umartwieniach, jałmużnach itd. Uczestniczą też w zasługach wszystkich Papieży, Biskupów i kapłanów; są, synami uprzywilejowanymi Najświętszej Maryi Panny, korzystając z jej szczególnej opieki we wszystkich przygodach życia tak co do duszy jak i co do ciała. Nie ma obowiązkowych modlitw w tym celu.

W godzinę śmierci.
Członkowie Bractwa zasługują na śmierć szczęśliwą i zachowanie od ognia piekielnego i mają prawo do odpustu zupełnego. Jest pobożnym zwyczajem odmawiać w tym celu 7 "Ojcze nasz", 7 "Zdrowaś" i "Wierzę". Pan Bóg gwałtu nie zadaje, więc zatwardziały grzesznik może się potępić, lecz z pewnością Pan Bóg sprawy tak urządzi, że w godzinę śmierci nie będzie mieć na sobie szkaplerza.

Po śmierci.
Wpisani do szkaplerza karmelitańskiego wybawieni będą w pierwszą sobotę po śmierci z ognia czyśćcowego.
Można dostąpić przywileju zachowania od ognia piekielnego, a nie dostąpić przywileju wybawienia z mąk czyśćcowych. By dostąpić pierwszej łaski, wystarczy nosić na sobie szkaplerz karmelitański ciągle, a szczególnie w godzinę śmierci; by dostąpić drugiej łaski, potrzeba nadto: 1) zachowywać czystość, każdy według swego stanu (wolno zmieniać stan i np. wstąpić w stan małżeński); 2) odmawiać każdego dnia całe małe oficjum o Najświętszej Maryi Pannie (nocturn, laudes, horae). Osoby odmawiające z obowiązku stanu pacierze kapłańskie nie mają żadnego innego obowiązku. Także i ci, którzy odmawiają małe oficjum tylko z obowiązku, nie potrzebują go po raz wtóry odmawiać, by dostąpić tego przywileju. Z powodu nadzwyczajnych przeszkód, jak choroby, jest każdy zwolniony od odmawiania małego oficjum. Radzi się prosić jakiegokolwiek spowiednika o zamianę tych obowiązków na inne dobre uczynki łatwe do wykonania. W przypadku zwykłych przeszkód jak braku czasu lub delikatnego zdrowia jest słuszne, że się prosi spowiednika mającego na to specjalną władzę o odpowiednią zamianę na inne dobre uczynki. - Kto przestał wypełniać wymienione warunki lub nie dochował czystości stanu, odzyskuje przywilej gdy podjął na nowo obowiązki lub pozbył się przez pokutę grzechu.

6. Uwagi ogólne o odpustach.
Przez odpust odpuszczają się nie grzechy, lecz kary doczesne. Odpust może być zupełny wszystkich kar lub cząstkowy niektórych kar. Jednego dnia można więcej dostąpić odpustów zupełnych i cząstkowych, jeżeli się wypełni warunki przepisane i w takim razie jeden dla siebie, zaś drugi można ofiarować duszom w czyśćcu. Do dostąpienia odpustu zupełnego potrzeba a) nie mieć przywiązania do żadnego nawet grzechu powszedniego, b) iść zwykle do spowiedzi (rozgrzeszenie sakramentalne jest niepotrzebne w przypadku, gdy nie ma się z czego spowiadać lub ma tylko grzechy powszednie). Spowiedź tygodniowa (7 dni) wystarcza, by dostąpić wszystkich odpustów przypadających w tygodniu, c) iść do Komunii św. Można komunikować w wigilię dnia odpustowego. Jedna Komunia św. wystarcza do dostąpienia wszystkich odpustów jednego dnia. Zwykle przepisane jest odwiedzenie brackich kościołów lub kaplic, a gdzie tych nie ma, kościołów parafialnych i modlitwy odpustowe albo 5 "Ojcze nasz" i 5 "Zdrowaś" w intencji danej przez Ojca św. o podwyższenie Kościoła, wytępienie herezji i o zgodę władców chrześcijańskich. Osoby wiodące wspólne życie mogą odwiedzić własne kościoły. Osobom chorym spowiednicy mogą wymienione warunki zamienić na inne dobre uczynki. Odpust przenosi się z uroczystością przełożoną na inny dzień. - Zaleca się, ażeby codziennie rano albo przystępując do Sakramentów św. albo odwiedzając jakiś kościół i modląc się, uczynić ogólną intencję dostąpienia wszystkich odpustów, na jakie się swymi dobrymi uczynkami zasłuży.

7. Odpusty szkaplerza karmelitańskiego.

Odpusty zupełne.

W dzień przyjęcia szkaplerza.

W uroczystość Matki Boskiej Szkaplerznej 16 lipca lub w jeden dzień oktawy. Uroczystość i odpust można obchodzić w niedziele następne.

W godzinę śmierci.

W jedną niedzielę każdego miesiąca, znajdując się na procesji Bractwa upoważnionej przez Biskupa. - Kto nie może znajdować się na procesji, powinien odwiedzić pobożnie kaplicę Bractwa. - Pielgrzymi, chorzy, więźniowie itd. mogą dostąpić tego odpustu, odmawiając małe oficjum o Najświętszej Maryi Pannie lub 50 "Ojcze nasz" i 50 "Zdrowaś", czyniąc akt skruchy doskonałej z postanowieniem wyspowiadania się i komunikowania, co jak najrychlej powinni wypełnić. Osoby żyjące w zgromadzeniu, a nie mające kaplicy brackiej, mogą zmówić wspólnie lub pojedynczo "Litanię do Wszystkich Świętych".

Warunki do dostąpienia tych odpustów zupełnych: 1) Spowiedź, 2) Komunia św., 3) modlitwa w intencji danej przez Ojca św., a w godzinę śmierci trzeba wzywać ustami lub przynajmniej sercem słodkie Imię Jezus, jeżeli nie można przyjąć św. Sakramentów.

Odpusty zupełne mające nadto czwarty warunek: nawiedzenie kościoła karmelitańskiego lub (w razie niemożliwości) parafialnego, a gdy i to niemożliwe wypełnienie jakiego dobrego uczynku nakazanego przez spowiednika.

2 Lutego, Oczyszczenie Najświętszej Maryi Panny.
4 Lutego, św. Andrzeja z Korsyn.
19 Marca, św. Józefa,
25 Marca, Zwiastowanie N.M.P.
5 Maja, św. Anioła męczennika,
16 Maja, św. Szymona Stocka,
25 Maja, św. Magdaleny z Pazzis.
2 Lipca, Nawiedzenie N.M.P.,
20 Lipca, św. Eliasza proroka
26 Lipca, św. Anny
7 Sierpnia, św. Alberta wyznawcy,
15 Sierpnia, Wniebowzięcia N.M.P.
8 Września, Narodzenia N.M.P.,
29 Września, św. Michała Archanioła.
15 Października, św. Teresy
8 Listopada, Niepokalanego Poczęcia N.M.P.

We wszystkie środy całego roku.

W trzecią niedzielę po Wielkanocy: Opieki św. Józefa.

Za krótką adoracją Najświętszego Sakramentu w czasie nabożeństwa czterdziestogodzinnego w kościele karmelitańskim (raz w roku).

 

Odpusty cząstkowe.

5 lat i 5 kwadragen (200 dni) raz w miesiącu dla członków, którzy będą się spowiadać, komunikować i modlić w intencji danej przez Ojca św.

5 lat i 5 kwadragen dla tych, którzy towarzyszyli z zapaloną świecą Sakramentowi św. niesionemu do chorego i się modlili za niego,

3 lata i 3 kwadrageny (120 dni) odpustu dla członków Bractwa, którzy, wyspowiadawszy się, będą komunikowali w kościele lub kaplicy Bractwa i modlili się w intencji danej przez Ojca św. w jakiekolwiek święto Matki Boskiej.

300 dni odpustu za wstrzemięźliwość od mięsa w środy i piątki.

100 dni odpustu za odmówienie małego oficjum o Najświętszej Maryi Pannie.
100 dni odpustu za towarzyszenie za pogrzebem jakiegokolwiek zmarłego, modląc się za niego.
100 dni odpustu za wykonanie jakieś uczynku miłosierdzia, pobożności i nabożeństwa.

40 dni odpustu za 7 "Ojcze nasz", 7 "Zdrowaś" dla uwielbienia 7 pociech Maryi.

Wszystkie odpusty związane ze szkaplerzem karmelitańskim można ofiarować za dusze w czyśćcu.
Wszystkie ołtarze w kościołach karmelitańskie są uprzywilejowane we mszach żałobnych za dusze braci i sióstr szkaplerza.

Szkaplerz

Do XIII w. szkaplerz służył jako ochrona habitu w czasie pracy (tak jak fartuch lub czarny szkaplerz u Cystersów, chroniący biały habit). Od połowy XIII w., to jest od wizji św. Szymona Stocka, generała Karmelitów, szkaplerz stał się znakiem opieki Matki Bożej nad Zakonem Karmelitańskim, a zarazem źródłem przywilejów i nową formą pobożności maryjnej w całym Kościele.

Słowo "szkaplerz" pochodzi od łacińskiego "scapulae", czyli ramiona, barki, plecy. Oznacza szatę złożoną z dwóch płatów sukna z wycięciem na głowę. Po nałożeniu na siebie, jeden płat spada na piersi, a drugi na plecy. Jest to część stroju zakonnego noszona na habicie, także w innych zakonach (używają go na przykład Cystersi, Dominikanie, Paulini, Benedyktyni, Felicjanki). Część spadająca na plecy symbolizuje, że "trudy, doświadczenia i krzyże znosić winniśmy pod opieką Maryi, z poddaniem się woli Bożej, tak jak Ona to czyniła". Przednia część szkaplerza, spadająca na piersi, ma przypominać, że serce tam ukryte ma "bić dla Boga i bliźnich, z miłości odrywając się od przywiązań doczesnych i wiązać się za pośrednictwem Maryi z dobrami wiecznymi". Jest wyraźnym znakiem, szatą, habitem, płaszczem. Nazywany bywa także minihabitem, a we współczesnej zlaicyzowanej epoce, kontestującej wartość habitu zakonnego, zachowuje nadal swoją wartość. Na podstawie istniejących źródeł historycznych trudno ustalić dokładną datę i miejsce wizji szkaplerznej. Przyjmuje się rok 1251, a tradycja wskazuje na noc z 15 na 16 lipca i klasztor w Aylesford w Anglii. Według tej tradycji, Szymon Stock miał pokornie prosić Maryję o rozwiązanie trudnej sytuacji Zakonu Karmelitańskiego, w jakiej się znalazł po powrocie do Europy z Ziemi Świętej, i o to, aby przyszła mu z pomocą. W Niej Karmelici widzieli swą główną Patronkę, Wspomożycielkę i nie zawiedli się. Maryja, czczona jako Matka, Królowa i Ozdoba Karmelu, pośpieszyła zakonowi z pomocą. Ukazać się miała św. Szymonowi, który modlił się do Niej słowami: "Flos Carmeli - Kwiecie Karmelu". Matka Boża, wskazując szkaplerz, powiedziała: To będzie dla ciebie i dla wszystkich Karmelitów przywilejem, kto w nim umrze, nie zazna ognia wiecznego. Nałożenie szkaplerza dokonuje się przez zawieszenie go na szyi lub - w przypadku dużej liczby wiernych przyjmujących go - przez położenie szkaplerza na ramieniu. Pierwszy szkaplerz musi być poświęcony i wykonany z sukna (nie tylko z wełny). Po zniszczeniu lub zagubieniu pierwszego szkaplerza można nabyć drugi i nałożyć go sobie samemu. Podobnie czyni się w przypadku zaprzestania noszenia, jeśli nie było to spowodowane wzgardą (wtedy należy przyjąć szkaplerz ponownie). Wpisanie do księgi bractwa dokonuje się przez podanie imion i nazwisk osób przyjętych oraz własnoręczny podpis kapłana. Obecnie w Polsce jest sto kilkadziesiąt bractw szkaplerznych, głównie przy klasztorach karmelitańskich obu części rodziny karmelitańskiej, to jest OO. Karmelitów i OO. Karmelitów Bosych wraz z ich żeńskimi klasztorami. Przy wielu parafiach, głównie na Śląsku, istnieją także takie wspólnoty. Wydaje się koniecznym w najbliższej przyszłości prawne uregulowanie ich obecności jako bractw Matki Bożej Szkaplerznej i przekazanie im stosownej formacji. Ważnym elementem formalnym jest także noszenie szkaplerza (lub medalika czy medalionu szkaplerznego) na sobie. Nie wystarczy przechowywać go w domu lub nosić w kieszeni. Zaleca się noszenie szkaplerza, jakkolwiek nie jest to konieczne do zyskiwania łask i odpustów. Medalik szkaplerzny, wprowadzony do użytku w 1910 r. przez św. papieża Piusa X, musi przedstawiać z jednej strony Najświętsze Serce Jezusa, a z drugiej obraz Najświętszej Maryi Panny. Samo noszenie szkaplerza nie zapewnia zbawienia. Nie jest to bowiem paszport z wizami do nieba, za okazaniem którego, po życiu pełnym lenistwa, minimalizmu i duchowej letniości, można osiągnąć życie wieczne. Nie można szkaplerza traktować jak amuletu czy talizmanu. Byłoby to magią i zabobonem. Nie można zbawić się dzięki "przywilejowi" czy dyspensie, ale jedynie dzięki łasce Chrystusa Pana i dojrzałej wierze. Szkaplerz musi wyrażać autentyczne życie chrześcijańskie, pobudzać do czynów miłości Boga i bliźniego. Nie może być jedynie pustym znakiem. Nie można pokładać całej ufności w kawałku materiału, który przecież sam z siebie zbawić nie może. Szkaplerz karmelitański jest duchowym znakiem nabożeństwa maryjnego, polegającego na wewnętrznym oddaniu i poświęceniu się Niepokalanej Dziewicy. Nosić szkaplerz święty - znaczy uznawać Maryję za duchową Matkę, Pośredniczkę, Opiekunkę i Siostrę. Nosić "szatę Maryi" - znaczy przyznać się do podobieństwa do Maryi w sposobie myślenia, wartościowania, działania i apostołowania. Oznacza to też bycie znakiem nadziei dla innych, obdarzanie ludzi Zbawicielem jak Maryja i solidarność z pozbawionymi nadziei. Upodabniamy się do Maryi, dążąc do czystości, pokory, skromności, cichości, żyjąc wielkim zawierzeniem Bogu, będąc wdzięcznym za otrzymane łaski i ofiarnym w miłości bliźniego. Maryja uczy otwierania się na wolę Bożą, współpracy w dziele zbawienia, życia w bliskości Jezusa, rozważając każde Jego słowo w swoim sercu. Matka Boża, pomagając Kościołowi, pragnie, abyśmy i my włączyli się w pomoc duchową innym (np. przez modlitwę, post, pokutę, ofiarę, apostolat). Nosząc szkaplerz, stajemy się roztropni, bo przez powierzenie się Niepokalanej Dziewicy przewidujemy ostateczne rozstrzygnięcie naszego ziemskiego bytowania. Stajemy się także mężni w walce z przeciwnościami i wstrzemięźliwi w celu uzyskania tzw. sobotniego przywileju. Dzięki świadomemu noszeniu "szaty Maryi" i codziennemu powierzaniu się Matce Bożej, pogłębia się duchowa więź dziecka z Matką. Ta więź wyraża się i pogłębia przez modlitwę, medytację, czytanie Pisma św., w czasie nabożeństw, pielgrzymek i procesji maryjnych. O tym wszystkim przypomina nam szkaplerz święty. To przez ten dar przykład Matki i Mistrzyni pociąga i zobowiązuje.

Włodzimierz Tochmański OCD

Akt oddania się Matce Bożej Szkaplerznej (karmelitański)
O najchwalebniejsza Dziewico Maryjo, Matko Szkaplerza świętego! Oto ja, niegodny zaszczytu nazywania się Twoim sługą, ośmielony Twoją dobrocią i pragnieniem służenia Tobie, obieram Cię za moją jedyną i najlepszą Matkę i Orędowniczkę.
Wobec Trójcy Przenajświętszej, Ciebie, mojego Anioła Stróża, uroczyście odnawiam przyrzeczenia, które złożyłem Tobie, Matko Najświętsza w dniu przyjęcia Szkaplerza świętego.
Pragnę wiernie i gorliwie służyć Tobie i Twemu Boskiemu Synowi przez całe moje życie. Składam Ci również synowskie podziękowanie za to, żeś mnie spośród tylu milionów dusz, poprzez Szkaplerz święty, zaliczyć raczyła do umiłowanych dzieci swoich.
Przyrzekam Ci i postanawiam, że pragnę pozostać wiernym Twoim synem, całym sercem Cię kochać oraz naśladować Cię w cnocie i pobożności.
Przyjmij, Matko Najświętsza, tę moją ofiarę i spraw łaskawie, aby Szkaplerz święty, który noszę, stał się dla mnie znakiem Twojej szczególnej opieki, ochroną przed grzechem, tarczą przed atakami nieprzyjaciela, zachętą do praktykowania cnoty i środkiem do osiągnięcia zbawienia. Proszę Cię o to przez Twojego Syna, Jezusa. Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

Komentarze   

 
0 #47 Beata 2015-05-17 15:59
Ja nosze szkaplerz od 3 lat. Maryja mi pomaga cały czas i za to dziękuję Jej niezmiernie. Pozdrawiam wszystkich noszących szkaplerz karmelitanski
Cytować
 
 
0 #46 Wojtek 2015-03-17 10:23
Cytuję Julita:
Kochani pragnę dostąpić tak wielkiego daru jakie jest noszenie szkaplerza lecz gdzie mam się udać czy ksiądz może mi go założyć.Gdzie nabywa się szkaplerz.
Z Panem Bogiem


Udaj sie może do proboszcza albo zapytaj jakiegoś kapłana on ci napewno wskaże jak możesz przyjąć szkaplerz. Szczęść Boże
Cytować
 
 
0 #45 Ela 2015-03-05 13:20
Mamusiu Ukochana, Matko mojej Miłości, dziękuję Ci za WSZYSTKO.
Cytować
 
 
0 #44 Jadwiga 2015-01-14 10:36
Królowo Karmelu dziękuję za moje córki, które wraz ze mną są odziane Twoim Szkaplerzem św. Proszę i błagam, by zawsze pozostały wierne Panu Bogu oraz idąc wraz z Tobą ku zbawieniu realizując wolę Ojca Niebieskiego. Proszę o dar macierzyństwa dla Urszuli ora piękne i szlachetne jej i męża życie w blaskach Bożej miłości. Dla drugiej córki błagam by Pan dał jej światło do pójścia drogą Pana.
Cytować
 
 
0 #43 Julita 2015-01-12 13:28
Kochani pragnę dostąpić tak wielkiego daru jakie jest noszenie szkaplerza lecz gdzie mam się udać czy ksiądz może mi go założyć.Gdzie nabywa się szkaplerz.
Z Panem Bogiem
Cytować
 
 
0 #42 Ania 2015-01-12 02:02
Kochana Matko Boża Karmelitańska ,proszę o
opiekę nad moją rodziną i o Laskę wiary dla moich dzieci,Dziękuję za udzielane mi łaski i za przywilej szkaplerza karmelitańskieg o.Mamo miej mnie w Swej opiece
Cytować
 
 
0 #41 Joanna 2015-01-11 12:09
Maryjo, Królowo Szkaplerza, módl się za mojego syna Filipa, aby
dostał się na wymarzoną specjalizację. Uzdrów proszę jego nogę, by mógł jak najlepiej służyć ku Chwale Pana.
Cytować
 
 
0 #40 Helena W. 2015-01-04 23:30
Matko Najswietrza zwracam sie z wielka prosba o opieke nad moim synem. Pomoz mu w jego trudnosciach i klopotach. Wesprzyj go w jego planach. Daj mu zdrowie i sily. Dziekuje bardzo.
Cytować
 
 
0 #39 Nika 2015-01-03 22:47
Matko Boska proszę o rozwiązanie trudnej sytuacji, żeby mama miała dobrą pracę, żebyśmy mieli normalną kochającą rodzinę..Proszę aby mi zniknęły guzy-wyrośla kostne i zebym byla zdrowa,żebym nie musiała mieć operacji, i żebym miała zdrowe,proste nogi Postaw na naszej drodze ludzi, którzy będą nam pomagać i dobrze życzyć. Prosimy o zdrowie i Boże błogosławieństw o w całym życiu. Boże kieruj nami i wspomagaj w chwilach trudnych. Niech dzięki Tobie opuszczą nas niebezpieczeńst wa, wypadki i kłopoty. Panie, Jezu pozwól nam zrealizować nasze plany i marzenia. także proszę o zdrowie mojej mamy i babci. Otocz nas swą opieką i nas nie opuszczaj.
Cytować
 
 
0 #38 Wojtek 2015-01-02 10:44
Prosze o modlitwe wszystkich braci i siostry w szkaplerzy by za wstawiennictwem sw Marii wyblagala u Boga to by osoba ktora kocham znowu pokochala mne jak kiedys i zebysmy mogli znow byc razem, a osoby ktore maja wiecej czasu i checi by modlily sie nowenna pompejska xdo Mari w intencji ponownego rozpalenia milosci w sercu Aleksandry i by znow.Wojtk mogl z nia byc. Mam nadzije ze Bog wysluvh mojej prosby dodajac mi sily w walce o nia bo jest ona kobieta ktora kocham ponad zycie i nie.chce jej stracic wiec prosze by Big eorozpalil na nowo lub rozdmuchal to co zostalo tak by Aleksandrakocha la mnie tak jak kiedy ls i bysmy znowu mogli byc razem. Dziuje z gory za wsparcie . O
Amen
Cytować
 

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież


Sonda

Czy przedsoborowa Msza Trydencka? (po łacinie)
 

Polecany link, kliknij

Reklama

Kto jest teraz on-line

Naszą witrynę przegląda teraz 198 gości