Dekret o formacji kap?a?skiej "OPTATAM TOTIUS"
Dokumenty Ko?cio?a -


Sobór Watyka?ski II
Dekret o formacji kap?a?skiej
"OPTATAM TOTIUS"

WST?P
Sobór ?wi?ty wiedz?c dobrze, i? upragniona odnowa ca?ego Ko?cio?a zale?y w du?ej mierze od pos?ugi kap?anów o?ywionej duchem Chrystusowym, podkre?la olbrzymie znaczenie formacji kap?a?skiej, podaje te? pewne jej podstawowe zasady celem potwierdzenia norm wypróbowanych ju? wiekow? praktyk? oraz uzupe?nienia ich nowymi, odpowiadaj?cymi Konstytucjom i Dekretom tego? ?wi?tego Soboru, jak równie? zmienionym warunkom czasów. Owa formacja kap?a?ska konieczna jest ze wzgl?du na sam? jedno?? kap?a?stwa katolickiego wszystkim kap?anom diecezjalnym i zakonnym, nale??cym do jakiegokolwiek obrz?dku. Dlatego niniejsze przepisy, dotycz?ce bezpo?rednio kleru diecezjalnego, nale?y dostosowa? odpowiednio do wszystkich.

I. USTALENIE SPOSOBU FORMACJI KAP?A?SKIEJ DLA POSZCZEGÓLNYCH NARODÓW

DFK 1. Poniewa? wobec tak wielkiego zró?nicowania narodów i krajów mo?na poda? tylko ogólne normy, winno si? opracowa? w poszczególnych narodach czy obrz?dkach osobny "Sposób formacji kap?a?skiej". Powinien on by? ustalony przez Konferencje Biskupie, wypróbowywany przez pewien czas i zatwierdzany przez Stolic? Apostolsk?. Maj? w nim by? dostosowane normy powszechne do warunków poszczególnych terenów i czasów, aby formacja kap?a?ska odpowiada?a zawsze potrzebom duszpasterskim tych krajów, w których pe?ni? si? ma pos?ug? kap?a?sk?.

II. INTENSYWNIEJSZE BUDZENIE POWO?A? KAP?A?SKICH

DFK 2. Obowi?zek budzenia powo?a? ci??y na ca?ej spo?eczno?ci chrze?cija?skiej, która winna spe?nia? go przede wszystkim przez ?ycie w pe?ni chrze?cija?skie. Najwi?cej przys?ugi oddaj? w tym rodziny, które je?li o?ywione s? duchem wiary, mi?o?ci i pobo?no?ci, staj? si? jakby pierwszym seminarium, podobnie te? parafie, w których bujnym ?yciu religijnym uczestnicz? m?odzie?cy. Nauczyciele i wszyscy ci, którzy w jakikolwiek sposób zajmuj? si? wychowaniem dzieci i m?odzie?y, zw?aszcza stowarzyszenia katolickie, niech staraj? si? tak urabia? powierzonych sobie m?odzie?ców, aby mogli oni u?wiadomi? sobie powo?anie Bo?e oraz ch?tnie za nim pod??a?. Wszyscy kap?ani niech okazuj? jak najwi?ksz? gorliwo?? apostolsk? w budzeniu powo?a?, a ?yciem swoim pokornym, pracowitym, w rado?ci ducha prowadzonym, jako te? wzajemn? mi?o?? kap?a?sk? i wspó?prac? bratersk? niech poci?gaj? umys?y m?odzie?ców do kap?a?stwa.

Do biskupów za? nale?y pobudzanie swej owczarni do pobierania sprawy powo?a? i troska o zespolenie wszystkich si? i zabiegów w tym kierunku, tych za?, których uznaj? za powo?anych do s?u?by Pa?skiej, winni po ojcowsku wspomaga?, nie szcz?dz?c ?adnych ofiar.

Ten aktywny wspó?udzia? ca?ego ludu Bo?ego w budzeniu powo?a? odpowiada dzia?aniu Bo?ej Opatrzno?ci. Ona to ludziom wybranym przez Boga do uczestniczenia w hierarchicznym kap?a?stwie Chrystusowym udziela odpowiednich przymiotów i wspomaga ich sw? ?ask?, natomiast prawowitym szafarzom Ko?cio?a poucza, aby odpowiednich kandydatów, którzy zd??aj? w szczerej intencji i ca?kiem dobrowolnie do tak wielkiego zadania, po uznaniu ich zdatno?ci, powo?ywali i piecz?ci? Ducha ?wi?tego konsekrowali do kultu Bo?ego i s?u?by Ko?cio?a.

Sobór ?wi?ty zaleca przede wszystkim tradycyjne ?rodki dzia?ania zespolonego, jak wytrwa?a modlitwa, pokuta chrze?cija?ska, jako te? coraz gruntowniejsze pouczanie wiernych o potrzebie, naturze i wznios?o?ci powo?ania kap?a?skiego, podawane im czy to przez kazanie i katechez?, czy te? przez ró?ne inne ?rodki spo?ecznego przekazu. Ponadto poleca, aby Dzie?a Powo?a? zgodnie z odpowiednimi dokumentami papieskimi, ju? powsta?e lub maj?ce powsta? w obr?bie poszczególnych diecezji, krajów lub narodów upowszechni?y akcj? duszpastersk? budzenia powo?a? metodycznie i systematycznie, nie zaniedbuj?c ?adnych odpowiednich pomocy, dostarczanych z po?ytkiem przez dzisiejsze nauki psychologiczne czy socjologiczne i aby te? wspiera?y ow? akcj? z równ? przezorno?ci?, jak i gorliwo?ci?.

Dzie?o za? budzenia powo?a? winno przekracza? wspania?omy?lnie granice poszczególnych diecezji, narodów, rodzin zakonnych oraz obrz?dków, a uwzgl?dniaj?c potrzeby Ko?cio?a powszechnego udziela? pomocy szczególnie tym krajom, których sytuacja natarczywiej wo?a o robotników do winnicy Pa?skiej.

DFK 3. W Seminariach Ni?szych, za?o?onych do piel?gnowania zal??ków powo?ania, n le?y przysposabia? alumnów przez specjaln? formacj? religijn?, zw?aszcza za? przez odpowiednie kierownictwo duchowe, do pój?cia wielkodusznie i z czystym sercem za Chrystusem Odkupicielem. Pod ojcowskim kierownictwem prze?o?onych, przy odpowiednim wspó?udziale rodziców, niechaj prowadz? ?ycie odpowiadaj?ce wiekowi, mentalno?ci oraz rozwojowi m?odzie?ców i dostosowanie w pe?ni do zasad zdrowej psychologii, nie powinni te? zaniedbywa? zdobywania odpowiedniego do?wiadczenia w sprawach ludzkich oraz kontaktu z w?asn? rodzin?. Poza tym poni?sze postanowienia odnosz?ce si? do Seminariów Wy?szych, o ile odpowiadaj? celowi i naturze seminarium Ni?szego, niech b?d? równie? do niego dostosowane. Studia jakie maj? by? udzia?em alumnów, nale?y tak zorganizowa?, aby je mogli kontynuowa? bez przeszkody gdzie indziej, je?liby obrali sobie inny stan ?ycia.

Z równ? troskliwo?ci? nale?y te? piel?gnowa? zal??ki powo?ania m?odzie?ców i ch?opców w specjalnych instytutach, które w zale?no?ci od warunków miejscowych s?u?? równie? celowi Seminariów Ni?szych, a niemniej i tych, którzy kszta?c? si? w innych szko?ach, albo w inny sposób. Starannie nale?y te? popiera? zak?ady i inne instytucje dla tych, którzy w pó?niejszym wieku id? za powo?aniem Bo?ym.

III. ORGANIZACJA SEMINARIÓW WY?SZYCH

DFK 4. Seminaria Wy?sze konieczne s? dla formacji kap?a?skiej. W nich ca?e kszta?towanie alumnów winno zmierza? do tego, aby na wzór Pana naszego Jezusa Chrystusa, Nauczyciela, Kap?ana i Pasterza wyrabiali si? oni na prawdziwych duszpasterzy. Niech wi?c przygotowuj? si? do pos?ugi s?owa: aby objawione s?owo Bo?e coraz lepiej rozumieli, przez rozmy?lanie posiedli, a mow? i obyczajami wyra?ali, do pos?ugi kultowej oraz u?wi?cania: aby modl?c si? i spe?niaj?c ?wi?te czynno?ci liturgiczne wykonywali dzie?o zbawienia przez Ofiar? eucharystyczn? i sakramenty, do pos?ugi pasterskiej: aby umieli ukazywa? ludziom Chrystusa, "który nie przyszed?, aby mu s?u?ono, ale ?eby s?u?y? i odda? dusz? swoj? na okup za wielu" (Mk 10,45, por. J 13,12-17), i aby stawszy si? s?ugami wszystkich, wielu pozyskali (por. 1 Kor 9,19).

Dlatego te? wszystkie sposoby formacji duchowej, intelektualnej i dyscyplinarnej winny by? harmonijnie skierowane do tego celu pasterskiego, dla którego osi?gni?cia niech usilnie i zgodnie wspó?pracuj? wszyscy prze?o?eni i nauczyciele w wiernym pos?usze?stwie biskupowi.

DFK 5. Poniewa? formacja alumnów zale?y zarówno od m?drych przepisów, jak te? w m erze najwy?szej od odpowiednich wychowawców, przeto prze?o?eni i profesorowie seminariów winni by? dobierani spo?ród najlepszych m??ów i starannie przygotowani przez gruntowne wykszta?cenie, odpowiednie do?wiadczenie pasterskie i szczególne wyrobienie duchowe oraz pedagogiczne. Dla osi?gni?cia tego celu nale?y zak?ada? instytuty lub przynajmniej urz?dza? kursy z odpowiednim programem, a tak?e odbywa? w okre?lonych terminach zjazdy prze?o?onych Seminariów.

Prze?o?eni i profesorowie niech sobie dobrze u?wiadomi?, jak bardzo od ich sposobu my?lenia i post?powania zale?y rezultat formacji alumnów. Niech pod kierownictwem rektora wi??? si? naj?ci?lejsz? wspólnot? ducha i dzia?ania, a mi?dzy sob? i wraz z alumnami niech tworz? tak? rodzin?, która by odpowiada?a modlitwie Chrystusa, "aby byli jedno" (por. J 17,11) i podtrzymywa?a w?ród alumnów rado?? z w?asnego powo?ania. Biskup za? niech ustawicznie trosk? mi?osn? o?ywia tych, którzy pracuj? w Seminarium, a dla alumnów niech si? okazuje prawdziwym ojcem w Chrystusie. Wszyscy wreszcie kap?ani winni uwa?a? Seminarium za serce diecezji i ch?tnie s?u?y? mu swoj? pomoc?.

DFK 6. Z czujn? trosk?, odpowiednio do wieku poszczególnych kandydatów oraz ich post?pu, nale?y bada? praw? ich intencj?, wolno?? wyboru, zdatno?? duchow?, moraln?, intelektualn?, odpowiednie zdrowie fizyczne i psychiczne, rozwa?y? te? trzeba sk?onno?ci odziedziczone by? mo?e po rodzinie. Nale?y bra? pod uwag? równie? zdatno?? kandydatów do d?wigania ci??arów ?ycia kap?a?skiego i do wykonywania obowi?zków pasterskich.

W ca?ym za? doborze i odpowiednim wypróbowaniu alumnów nale?y kierowa? si? zawsze stanowczo?ci?, chocia? niepokoi?aby ma?a liczba kap?anów, gdy? Bóg nie dopu?ci, by Jego Ko?ció? cierpia? na brak szafarzy, je?li godni b?d? wy?wi?cani. Nieodpowiednich kandydatów nale?y w por? kierowa? po ojcowsku do innych zawodów i dopomaga? im, aby ?wiadomi swego powo?ania chrze?cija?skiego, ochoczo rozpocz?li apostolat ?wiecki.

DFK 7. Gdzie pojedyncze diecezje nie s? w stanie urz?dzi? odpowiednio w?asnego Seminarium, nale?y tworzy? i popiera? wspólne Seminaria, dla kilku diecezji lub dla ca?ego kraju czy narodu, aby skutecznie zaradzi? potrzebie gruntownej formacji alumnów, co w tej sprawie winno by? uwa?ane za najwy?sze prawo. Je?liby te Seminaria by?y regionalne czy te? narodowo?ciowe, niech rz?dz? si? statutami ustanowionymi przez zainteresowanych biskupów i zatwierdzonymi przez Stolic? Apostolsk?.

W Seminariach za?, gdzie jest wielka liczba alumnów, nale?y  przy zachowaniu jedno?ci kierownictwa i kszta?cenia naukowego  dzieli? ich wedle odpowiednich kryteriów na mniejsze grupy, a?eby zaradzi? lepiej potrzebie osobowego wyrobienia poszczególnych alumnów.

IV. USILNIEJSZE KULTYWOWANIE WYROBIENIA DUCHOWEGO

DFK 8. Formacja duchowa niech si? wi??e ?ci?le z intelektualn? i duszpastersk?, przy czym szczególnie z pomoc? kierownika duchowego powinna by? tak prowadzona, aby alumni nauczyli si? ?y? w za?y?ej i nieustannej ??czno?ci z Ojcem przez Syna Jego Jezusa Chrystusa w Duchu ?wi?tym. Maj?c przez ?wi?cenia upodobni? si? do Chrystusa  Kap?ana, niech tak?e trybem ca?ego ?ycia przyzwyczajaj? si? przylgn?? do Niego najserdeczniej jako przyjaciele. Paschaln? Jego tajemnic? niech tak prze?ywaj?, aby umieli wtajemnicza? w ni? lud, który ma by? im powierzony. Niech naucz? si? szuka? Chrystusa w wiernym rozwa?aniu s?owa Bo?ego, w czynnym uczestnictwie w ?wi?tych tajemnicach Ko?cio?a, a przede wszystkim w Eucharystii i w modlitwie brewiarzowej, niech Go szukaj? w biskupie, który ich posy?a, i w ludziach, do których s? posy?ani, szczególnie w biednych, maluczkich, chorych, w grzesznikach i niewierz?cych. Naj?wi?tsz? Maryj? Pann?, który przez Jezusa Chrystusa umieraj?cego na krzy?u dana zosta?a uczniowi za matk?, niechaj z dzieci?c? ufno?ci? mi?uj? i czcz?.

?wiczenia pobo?ne, zalecone czcigodnym zwyczajem Ko?cio?a, nale?y gorliwie piel?gnowa?, stara? si? jednak trzeba, aby wyrobienie duchowe nie polega?o tylko na nich samych i aby nie rozwija?o samego tylko uczucia religijnego. Niech alumni ucz? si? raczej ?y? wed?ug wzoru Ewangelii, umacnia? si? w wierze, nadziei i mi?o?ci, aby praktyk? tych cnót wyrobili w sobie ducha modlitwy, osi?gn?li si?? i umocnienie swego powo?ania, zdobyli zapa? do innych cnót i wzrastali w gorliwo?ci o pozyskiwanie dla Chrystusa wszystkich ludzi.

DFK 9. Niech alumni tak b?d? przepojeni tajemnic? Ko?cio?a, przez ten ?wi?ty Sobór szczególnie o?wietlon?, aby przej?ci pokor? i synowsk? mi?o?ci? do Namiestnika Chrystusowego, a tak?e po ?wi?ceniach kap?a?skich, przywi?zani do w?asnego biskupa jako wierni wspó?pracownicy oraz wspó?towarzysze braci w pracy, dawali ?wiadectwo owej jedno?ci, która ludzi do Chrystusa przyci?ga. Niechaj naucz? si? szerokim sercem uczestniczy? w ?yciu ca?ego Ko?cio?a, maj?c na uwadze s?owa ?w. Augustyna: "Ile kto? mi?uje Ko?ció? Chrystusowy, tyle ma Ducha ?wi?tego". Alumni winni doskonale rozumie?, ?e nie s? przeznaczeni do panowania i do zaszczytów, ale ?e po?wi?caj? si? ca?kowicie na s?u?b? Bogu oraz pos?ug? duszpastersk?. Ze szczególn? troskliwo?ci? nale?y ich wychowywa? w pos?usze?stwie kap?a?skim, w sposobie ubogiego ?ycia i w duchu wyrzeczenia si?, aby tak?e z tego, co jest dozwolone, ale nie przystoi, ochoczo umieli zrezygnowa? i przyzwyczajali si? upodabnia? do ukrzy?owanego Chrystusa.

Nale?y u?wiadamia? alumnów o ci??arach, jakie maj? na siebie przyj??, nie przemilczaj?c ?adnych trudno?ci ?ycia kap?a?skiego, niech jednak w przysz?ej dzia?alno?ci nie upatruj? prawie samego tylko niebezpiecze?stwa, lecz raczej niech b?d? przysposobieni do ?ycia duchowego, które czerpa?oby jak najwi?cej umocnienia z samej ich dzia?alno?ci duszpasterskiej.

DFK 10. Alumni, którzy wed?ug ?wi?tych i trwa?ych praw w?asnego obrz?dku przestrzegaj? czcigodnej tradycji celibatu kap?a?skiego, winni by? bardzo troskliwie przysposobieni do tego stanu, w którym wyrzekaj?c si? ?ycia rodzinnego dla Królestwa niebieskiego (por. Mt 19,12), przystaj? do Pana mi?o?ci? niepodzieln?, g??boko odpowiadaj?c? Nowemu Przymierzu, daj? ?wiadectwo zmartwychwstania przysz?ego wieku (por. ?k 20,36) i uzyskuj? najstosowniejsz? pomoc do ustawicznego praktykowania tej doskona?ej mi?o?ci, dzi?ki której mog? sta? si? w pos?udze kap?a?skiej wszystkim dla wszystkich. Niech g??boko odczuj?, z jak radosnym sercem stan ten nale?y przyj??, nie tylko jako nakazany prawem ko?cielnym, lecz jako cenny dar Bo?y, który pokornie trzeba sobie wyprosi?, temu to darowi niechaj skwapliwie odpowiadaj? dobrowolnie i wspania?omy?lnie przy pomocy pobudzaj?cej i wspomagaj?cej ?aski Ducha ?wi?tego.

Obowi?zki i godno?? ma??e?stwa chrze?cija?skiego, które przedstawia mi?o?? mi?dzy Chrystusem a Ko?cio?em (por. Ef 5,22-33), niech alumni nale?ycie poznaj?, niech jednak u?wiadomi? sobie wy?szo?? dziewictwa po?wi?conego Chrystusowi tak, aby po przemy?lanym dobrze i wielkodusznym wyborze, po?wi?cili si? Panu z ca?kowitym oddaniem cia?a i duszy.

Nale?y alumnom zwraca? uwag? na niebezpiecze?stwa, jakie szczególnie w obecnym spo?ecze?stwie gro?? ich czysto?ci, niech wspomo?eni odpowiednimi pomocami boskimi i ludzkimi naucz? si? tak zrównowa?y? wyrzeczenie si? ma??e?stwa, ?eby ich ?ycie i dzia?alno?? nie tylko nie odnios?y ?adnego uszczerbku, lecz ?eby raczej uzyskali wi?ksze panowanie nad duchem i cia?em oraz wzrost w pe?niejszej dojrza?o?ci i ?eby doskonalej poj?li b?ogos?awie?stwo Ewangelii.

DFK 11. Zasady chrze?cija?skiego wychowania winny by? ?wi?cie przestrzegane i n le?ycie uzupe?niane nowymi osi?gni?ciami zdrowej psychologii i pedagogiki. Przez m?drze wi?c zaplanowan? formacj? trzeba w alumnach wykszta?ca? tak?e nale?yt? dojrza?o?? ludzk?, dowiedzion? zw?aszcza przez pewn? sta?o?? ducha, zdolno?? podejmowania rozwa?nych decyzji oraz w?a?ciwy sposób os?dzania zdarze? i ludzi. Niechaj alumni przyzwyczajaj? si? rozwija? nale?ycie w?asne zdolno?ci, niech wyrabiaj? w sobie si?? ducha i w ogóle niech naucz? si? ceni? te cnoty, które u ludzi wi?kszym ciesz? si? uznaniem i zalecaj? s?ug? Chrystusowego. A cnotami tego rodzaju s?: szczero?? ducha, sta?e przestrzeganie sprawiedliwo?ci, dotrzymywanie przyrzecze?, grzeczno?? w post?powaniu, a w rozmowach skromno?? po??czona z mi?o?ci?.

Karno?? ?ycia seminaryjnego nale?y uwa?a? nie tylko za skuteczn? podpor? wspólnego ?ycia i mi?o?ci, lecz za niezb?dn? cz??? ca?ego wychowania dla zdobycia panowania nad sob?, gruntownej dojrza?o?ci osobistej i dla wyrobienia innych dyspozycji duchowych, które wielce pomagaj? do skoordynowania i owocnej dzia?alno?ci Ko?cio?a. Niech jednak zaprawianie w karno?ci b?dzie tego rodzaju, aby jej owocem by?a wewn?trzna podatno?? alumnów na poddawanie si? w?adzy prze?o?onych z g??bokiego przekonania, czyli z wymogów sumienia (por. Rz 13,5) i z pobudek nadprzyrodzonych. Zasady za? karno?ci winny by? stosowane wedle wieku alumnów tak, aby oni ucz?c si? stopniowo kierowa? sob?, przyzwyczajali si? zarazem korzysta? rozs?dnie z wolno?ci, samodzielnie i ochoczo dzia?a? oraz wspó?pracowa? ze wspó?bra?mi i ?wieckimi.

Ca?y program Seminarium, przepojony zami?owaniem do pobo?no?ci i milczenia oraz trosk? o wzajemn? pomoc, nale?y tak u?o?y?, aby stanowi? ju? poniek?d zapocz?tkowanie przysz?ego ?ycia, jakie kap?an ma prowadzi?.

DFK 12. Aby wyrobienie duchowe opiera?o si? na solidniejszej podstawie i aby alumni szli z powo?aniem, dokonuj?c wyboru po dojrza?ym namy?le, obowi?zkiem biskupów b?dzie ustalenie stosownych okresów intensywniejszego szkolenia duchowego. Do nich te? b?dzie nale?e? rozwa?enie stosowno?ci wprowadzenia pewnej przerwy w studiach lub zarz?dzenia odpowiedniego przeszkolenia duszpasterskiego, aby lepiej zaradzi? potrzebie wypróbowania kandydatów do kap?a?stwa. Stosownie do warunków poszczególnych krajów zadaniem biskupów b?dzie równie? powzi?cie decyzji w sprawie przesuni?cia granicy wieku do ?wi?ce? kap?a?skich, wymaganego przez dotychczasowe prawo powszechne, a tak?e rozwa?anie stosowno?ci zarz?dzenia, aby alumni, po uko?czeniu studium teologicznego przez pewien czas pe?nili obowi?zki diakonów, zanim zostan? wy?wi?ceni na kap?anów.

V. REFORMA STUDIÓW KO?CIELNYCH

DFK 13. Zanim alumni przyst?pi? do studiów ?ci?le ko?cielnych, powinni posi??? wykszta?cenie humanistyczne i w dziedzinie nauk ?cis?ych w takim zakresie, jak w ich pa?stwie uprawnia m?odzie? do rozpocz?cia wy?szych studiów, a ponadto niech zdob?d? tak? znajomo?? j?zyka ?aci?skiego, aby mogli ?ród?a tylu ró?nych nauk i dokumenty Ko?cio?a zrozumie? i z nich korzysta?. Studium j?zyka liturgicznego w?asnego obrz?dku nale?y uwa?a? za konieczne, a bardzo te? popiera? odpowiedni? znajomo?? j?zyków Pisma ?wi?tego i Tradycji.

DFK 14. Przy reorganizacji studiów ko?cielnych na to g?ównie nale?y zwraca? uwag?, aby lepiej powi?za? z sob? nauki filozoficzne i teologiczne, dzi?ki czemu zmierza?yby one harmonijnie do coraz lepszego otwierania umys?ów alumnów na tajemnic? Chrystusa, która przenika ca?? histori? rodzaju ludzkiego, wywiera nieustanny wp?yw na Ko?ció? i dzia?a g?ównie poprzez pos?ug? kap?a?sk?.

Aby ta wizja by?a przekazywana alumnom od pocz?tku kszta?cenia, nale?y studia teologiczne rozpocz?? od kursu wst?pnego trwaj?cego przez odpowiedni okres czasu. W tej wst?pnej fazie studiów nale?y tak przedstawi? tajemnic? zbawienia, ?eby alumni zorientowali si? co do sensu studiów ko?cielnych, ich porz?dku oraz celu duszpasterskiego i ?eby zarazem doznawali pomocy do oparcia swego ca?ego ?ycia na wierze i przepojenia go wiar? oraz utwierdzali si? w powo?aniu realizowanym przez oddanie si? osobiste i z weselem ducha.

DFK 15. Nauki filozoficzne niech b?d? tak podawane, aby przede wszystkim doprowadzi?y alumnów do zdobycia gruntownego i systematycznego poznania cz?owieka, ?wiata i Boga w oparciu na wiecznie warto?ciowym dziedzictwie filozoficznym, przy uwzgl?dnieniu te? wyników bada? filozoficznych nowej doby, a szczególnie tych, które w ich w?asnym narodzie wywieraj? silniejszy wp?yw, jak równie? najnowszego post?pu nauk ?cis?ych tak, aby alumni znaj?c dobrze ducha obecnych czasów, byli nale?ycie przygotowani do prowadzenia rozmów ze wspó?czesnymi sobie lud?mi.

Historia filozofii winna by? tak wyk?adana, aby alumni po zapoznaniu si? z zasadami ró?nych systemów filozoficznych, zatrzymali z nich to co prawdziwe i byli zdolni odkry? ?ród?a b??dów i je odeprze?.

W samym sposobie nauczania nale?y obudza? u alumnów umi?owanie ?cis?ego poszukiwania prawdy, strze?enia jej i dowodzenia przy równoczesnym uczciwym uznawaniu granic ludzkiego poznania. Trzeba pilnie zwraca? uwag? na zwi?zek mi?dzy filozofi? a rzeczywistymi problemami ?ycia i zagadnieniami nurtuj?cymi umys?y alumnów, trzeba te? pomaga? im w dostrzeganiu powi?za? istniej?cych mi?dzy argumentami filozoficznymi a tajemnicami zbawienia, które na teologii rozwa?a si? w wy?szym ?wietle wiary.

DFK 16. Nauki teologiczne niech tak b?d? podawane w ?wietle wiary, pod kierownictwem Urz?du Nauczycielskiego Ko?cio?a, aby alumni nauk? katolick? czerpali dok?adnie z boskiego Objawienia, g??boko w ni? wnikali i czynili pokarmem w?asnego ?ycia duchowego, a w pos?udze kap?a?skiej byli zdolni g?osi? j?, wyja?nia? i broni?.

Ze szczególn? staranno?ci? nale?y kszta?ci? alumnów w zakresie Pisma ?wi?tego, które winno by? dusz? ca?ej teologii. Po odpowiednim wst?pie niech zapoznaj? si? oni dok?adnie z metod? egzegezy, u?wiadomi? sobie najwa?niejsze tematy Objawienia Bo?ego, a z codziennego czytania oraz rozwa?ania tre?ci Ksi?g ?wi?tych niech czerpi? pobudki i pokarm.

Teologi? dogmatyczn? tak nale?y rozplanowa?, aby najpierw by?y uwzgl?dnione tematy biblijne. Trzeba ukaza? alumnom, w czym Ojcowie Ko?cio?a Wschodu i Zachodu przyczynili si? do wiernego przekazania i wyja?nienia poszczególnych prawd Objawienia, a tak?e dalsz? histori? dogmatu przy uwzgl?dnieniu jej stosunku do ogólnej historii Ko?cio?a, nast?pnie dla mo?liwie pe?nego wyja?nienia tajemnic zbawienia, niech si? alumni naucz? g??biej w nie wnika? i wykrywa? mi?dzy nimi zwi?zek za pomoc? spekulacji, maj?c tu za mistrza ?w. Tomasza. Niech si? ucz? zawsze dostrzega? owe tajemnice, jako obecne i dzia?aj?ce w czynno?ciach liturgicznych i w ca?ym ?yciu Ko?cio?a. Wreszcie niech si? naucz? szuka? rozwi?zywania problemów ludzkich w ?wietle Objawienia, jego wieczne prawdy stosowa? do zmiennych warunków ?ycia ludzkiego i g?osi? je w sposób dost?pny dla wspó?czesnych ludzi.

Niech równie? i pozosta?e nauki teologiczne znajd? odnow? przez ?ywsze powi?zanie z tajemnic? Chrystusa i histori? zbawienia. Szczególn? trosk? nale?y skierowa? ku udoskonaleniu teologii moralnej, której naukowy wyk?ad karmiony w wi?kszej mierze nauk? Pisma ?wi?tego niech ukazuje wznios?o?? powo?ania wiernych w Chrystusie i ich obowi?zek przynoszenia owocu w mi?o?ci za ?ycie ?wiata. Podobnie w wyk?adzie prawa kanonicznego i historii ko?cielnej nale?y mie? na oku tajemnic? Ko?cio?a w uj?ciu Konstytucji dogmatycznej o Ko?ciele, og?oszonej przez obecny ?wi?ty Sobór. Liturgii ?wi?tej, któr? winno si? uwa?a? za pierwsze i niezb?dne ?ród?o ducha prawdziwie chrze?cija?skiego, nale?y uczy? po my?li artyku?ów pi?tnastego i szesnastego Konstytucji o liturgii ?wi?tej.

Bior?c nale?ycie pod uwag? warunki ró?nych krajów, nale?y doprowadza? alumnów do pe?niejszego poznania Ko?cio?ów i Wspólnot ko?cielnych, od Rzymskiej Stolicy Apostolskiej od??czonych, aby mogli przyczynia? si? do przywrócenia jedno?ci mi?dzy wszystkimi chrze?cijanami stosownie do wytycznych obecnego ?wi?tego Soboru.

Powinno si? alumnów zaznajomi? równie? z innymi religiami bardziej rozpowszechnionymi w poszczególnych krajach, aby tym lepiej poznali to, co one maj? dobrego i prawdziwego dzi?ki Bo?emu zrz?dzeniu, i aby uczyli si? odpiera? b??dy i u?ycza? pe?nego ?wiat?a prawdy tym, którzy go nie posiadaj?.

DFK 17. Poniewa? za? formacja intelektualna winna d??y? nie do samego przekazywania wiadomo?ci, lecz do prawdziwego i wewn?trznego wyrobienia alumnów, nale?y zrewidowa? metody dydaktyczne zarówno gdy idzie o wyk?ady, kolokwia i ?wiczenia, jak i o intensywniejsze studium alumnów, czy to prywatne, czy w ma?ych zespo?ach. Trzeba troszczy? si? starannie o zwarto?? i gruntowno?? ca?ego wykszta?cenia, unikaj?c zbytniego mno?enia liczby przedmiotów i wyk?adów oraz pomijaj?c te zagadnienia, które s? prawie bez znaczenia lub które nale?y przesun?? do wy?szych studiów akademickich.

DFK 18. Trosk? biskupów b?dzie wysy?anie m?odzie?ców zdatnym dzi?ki zdolno?ciom, cnocie i bystro?ci umys?u na specjalne instytuty, fakultety czy uniwersytety, aby w naukach teologicznych, a tak?e i w innych uznanych za przydatne przysposobi? kap?anów z gruntowniejsz? wiedz?, zdolnych sprosta? ró?nym potrzebom apostolstwa. Jednak?e formacja ich duchowa i duszpasterska ?adn? miar? nie powinna by? zaniedbywana, zw?aszcza je?li nie s? jeszcze kap?anami.

VI. ROZWIJANIE FORMACJI ?CI?LE DUSZPASTERSKIEJ

DFK 19. Owa gorliwo?? duszpasterska, która winna kszta?towa? po prostu ca?? formacj? alumnów, domaga si? tak?e, aby ich starannie pouczono o tym, co w szczególny sposób dotyczy ?wi?tej pos?ugi, zw?aszcza za? katechizacji i g?oszenia kaza?, kultu liturgicznego i udzielania sakramentów, dzia?alno?ci charytatywnej, obowi?zku wychodzenia naprzeciw b??dz?cym i niewierz?cym oraz innych zada? duszpasterskich. Nale?y im dok?adnie wy?o?y? nauk? o kierownictwie duchowym, dzi?ki czemu b?d? zdolni zaprawia? wszystkie dzieci Ko?cio?a przede wszystkim do ?ycia chrze?cija?skiego w pe?ni ?wiadomego i apostolskiego oraz do wype?niania obowi?zków swego stanu. Z podobn? staranno?ci? niech ucz? si?, jak maj? dopomaga? zakonnikom i zakonnicom do tego, aby wytrwali w ?asce w?asnego powo?ania i czynili post?py wedle ducha ró?nych instytutów.

W ogóle nale?y rozwija? w alumnach odpowiednie uzdolnienia, które najbardziej sprzyjaj? dialogowi z lud?mi, jak umiej?tno?? wys?uchania innych i otwierania serca na ró?ne potrzeby ludzkie w duchu mi?o?ci.

DFK 20. Powinno si? ich dok?adnie pouczy?, jak korzysta? z pomocy, których mog? dostarczy? nauki pedagogiczne, psychologiczne lub socjologiczne wed?ug w?a?ciwych metod i zgodnie z przepisami w?adzy ko?cielnej. Nale?y im te? dok?adnie wy?o?y?, jak maj? budzi? i podtrzymywa? apostolsk? dzia?alno?? ?wieckich, a tak?e popiera? ró?ne skuteczniejsze formy apostolatu. Niech b?d? równie? przepojeni duchem prawdziwie katolickim, dzi?ki któremu przywykn? wybiega? poza granice w?asnej diecezji, narodu lub obrz?dku i nie?? pomoc w potrzebach ca?ego Ko?cio?a, z sercem gotowym do g?oszenia wsz?dzie Ewangelii.

DFK 21. Poniewa? za? trzeba, aby alumni umiej?tno?ci pe?nienia apostolstwa nauczyli si? nie tylko teoretycznie, lecz i praktycznie, oraz aby mogli dzia?a? z poczuciem w?asnej odpowiedzialno?ci i zespo?owo, nale?y ich ju? w ci?gu studiów, a tak?e w czasie wakacji wprowadza? przez odpowiednie ?wiczenia w praktyk? duszpastersk?. ?wiczenia te winny si? odbywa? stosownie do wieku alumnów oraz warunków miejscowych, wedle roztropnego s?du biskupów, metodycznie i pod kierownictwem m??ów do?wiadczonych w dziedzinie duszpasterstwa, przy uwzgl?dnianiu zawsze pot??nej si?y nadprzyrodzonych pomocy.

VII DOSKONALENIE FORMACJI PO UKO?CZENIU STUDIÓW
DFK 22. Poniewa? formacja kap?a?ska powinna by?, zw?aszcza ze wzgl?du na warunki nowoczesnego spo?ecze?stwa, kontynuowana i doskonalona tak?e po uko?czeniu studiów seminaryjnych, przeto zadaniem Konferencji Biskupów b?dzie zastosowanie w poszczególnych narodach odpowiedniejszych do tego ?rodków, jak instytuty duszpasterskie wspó?pracuj?ce z odpowiednio dobranymi parafiami, zebrania zwo?ywane w ustalonych terminach i odpowiednie ?wiczenia, dzi?ki którym m?odszy kler b?dzie stopniowo zaprawiany pod wzgl?dem duchowym, intelektualnym i duszpasterskim do ?ycia kap?a?skiego i dzia?alno?ci apostolskiej i zdolny to ?ycie oraz dzia?alno?? z dnia na dzie? coraz bardziej odnawia? i rozwija?.

ZAKO?CZENIE

Ojcowie obecnego ?wi?tego Soboru, dope?niaj?c dzie?a rozpocz?tego przez Sobór Trydencki, powierzaj? z ufno?ci? prze?o?onym i profesorom Seminariów zadanie kszta?towania przysz?ych kap?anów Chrystusowych w duchu odnowy przez ten ?wi?ty Sobór podj?tej. A tych, którzy przygotowuj? si? do s?u?by kap?a?skiej, usilnie upominaj?, aby mieli pe?n? ?wiadomo??, ?e nadzieja Ko?cio?a i zbawienie dusz s? im powierzone, i aby ochotnie przyjmuj?c rozporz?dzenia tego Dekretu, przynosili jak najobfitsze owoce, które by zawsze trwa?y.

 

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież


Sonda

Czy przedsoborowa Msza Trydencka? (po ?acinie)
 

Polecany link, kliknij

Reklama

Kto jest teraz on-line

NaszÄ… witrynÄ™ przeglÄ…da teraz 94 goĹ›ci