Dekret o ?rodkach spo?ecznego przekazywania my?li "INTER MIRIFICA"
Dokumenty Ko?cio?a -
 


Sobór Watyka?ski II
Dekret o ?rodkach spo?ecznego przekazywania my?li
"INTER MIRIFICA"

Wst?p
DSP 1. Spo?ród podziwu godnych wynalazków techniki, które geniusz ludzki z pomoc? Bo?? w naszych zw?aszcza czasach odkry? w rzeczach stworzonych, Ko?ció?  Matka przyjmuje i ?ledzi ze szczególn? trosk? te, które odnosz? si? przede wszystkim do ducha ludzkiego, a które ods?oni?y nowe drogi do przekazywania z najwi?ksz? ?atwo?ci? wszelkiego rodzaju wiadomo?ci, my?li i wskaza?. W?ród wynalazków tych najdonio?lejsze s? urz?dzenia, które z natury swej zdolne s? dosi?gn?? i poruszy? nie tylko jednostki, lecz tak?e ca?e zbiorowo?ci i ca?? spo?eczno?? ludzk?, jak: prasa, kinematografia, radiofonia, telewizja i inne tym podobne. Mo?na je dlatego s?usznie nazwa? ?rodkami przekazu spo?ecznego.

DSP 2. Ko?ció?  Matka zdaje sobie spraw? z tego, ?e ?rodki te, w?a?ciwie u?yte, oddaj? rodzajowi ludzkiemu wielk? przys?ug?, poniewa? przyczyniaj? si? niema?o do odpr??enia i ubogacenia ducha oraz szerzenia i umacniania Królestwa Bo?ego. Wie jednak równie?, ?e ludzie mog? ich u?y? przeciw zamierzeniom Stwórcy, obracaj?c je na w?asn? szkod?. Macierzy?skie serce Ko?cio?a boleje z powodu szkód, jakie zbiorowo?? ludzka ponosi zbyt cz?sto wskutek z?ego korzystania z tych ?rodków.

Dlatego te? ?wi?ty Sobór, podzielaj?c czujn? trosk? papie?y i biskupów w sprawie tak wielkiej wagi, uwa?a za sw? powinno?? zaj?? si? najwa?niejszymi zagadnieniami, zwi?zanymi z tymi ?rodkami przekazu spo?ecznego. nadto przekonany jest, ?e jego nauka oraz wskazania w ten sposób przedstawione, przys?u?? si? nie tylko zbawieniu chrze?cijan, lecz równie? post?powi ca?ej spo?eczno?ci ludzkiej.

Rozdzia? I

DSP 3. Poniewa? Ko?ció? katolicki ustanowiony zosta? przez Chrystusa Pana, aby wszystkim ludziom nie?? zbawienie, i wobec tego przynaglany jest konieczno?ci? przepowiadania Ewangelii, przeto uwa?a on za swój obowi?zek g?osi? or?dzie zbawienia równie? przy pomocy ?rodków przekazu spo?ecznego oraz uczy? ludzi w?a?ciwego korzystania z nich.

Ko?cio?owi wi?c przys?uguje naturalne prawo u?ywania i posiadania wszelkiego rodzaju owych ?rodków, o ile s? one konieczne lub pomocne w chrze?cija?skiej dzia?alno?ci wychowawczej i w ka?dej jego pracy, podejmowanej dla zbawienia dusz. Zadaniem za? pasterzy jest takie pouczenie wiernych i kierowanie nimi, by przy pomocy tych równie? ?rodków zmierzali oni do zbawienia i doskona?o?ci w?asnej oraz ca?ej rodziny ludzkiej.

Zreszt? do ?wieckich przede wszystkim nale?y o?ywianie tego rodzaju ?rodków duchem humanizmu i chrze?cija?stwa, aby odpowiada?y one w pe?ni wielkim oczekiwaniom ludzko?ci oraz zamierzeniom Bo?ym.

DSP 4. Aby w?a?ciwie pos?ugiwa? si? tymi ?rodkami jest rzecz? zgo?a konieczn?, by wszyscy, którzy ich u?ywaj?, znali zasady porz?dku moralnego i ?ci?le je w tej dziedzinie wcielali w ?ycie. Niech wi?c zwracaj? uwag? na tre?? przekazywan? wedle specyficznej natury ka?dego z tych ?rodków. Niech te? maj? przed oczyma warunki i wszystkie okoliczno?ci, jak: cel, osoby, miejsce, czas i inne, w jakich dokonuje si? przekazu, a które mog? zmienia? lub wr?cz wypacza? jego godziwo??. Wchodzi tu w rachub? równie? sposób dzia?ania w?a?ciwy ka?demu z tych ?rodków, jego si?a oddzia?ywania, która mo?e by? tak wielka, ?e ludzie szczególnie je?li s? nieprzygotowani ? z trudem potrafi? j? zauwa?y?, opanowa? lub w razie potrzeby odeprze?.

DSP 5. Szczególnie konieczn? jest rzecz?, by wszyscy zainteresowani urobili sobie prawe sumienie co do w?a?ciwego korzystania z tych ?rodków  przede wszystkim gdy chodzi o niektóre zagadnienia, gwa?towniej dyskutowane w naszych czasach.

Pierwsze z nich dotyczy tak zwanej informacji, czyli zbierania i rozpowszechniania wiadomo?ci. Jest rzecz? oczywist?, ?e wobec post?pu dzisiejszej spo?eczno?ci ludzkiej i coraz ?ci?lejszych powi?za?, ??cz?cych jej cz?onków, informacja sta?a si? niezwykle u?yteczna, a bardzo cz?sto nieodzowna. Publiczne bowiem i szybkie przekazywanie informacji o wydarzeniach i sprawach umo?liwia poszczególnym ludziom pe?niejsz? i sta?? ich znajomo??, dzi?ki czemu mog? oni skutecznie przyczynia? si? do ogólnego dobra i wspólnie ?atwiej wp?ywa? na szeroki post?p ca?ego spo?ecze?stwa. Istnieje wi?c w spo?eczno?ci ludzkiej prawo do informacji o tym, o czym ludzie, czy to pojedynczy, czy zespoleni w spo?eczno?ci, powinni by wiedzie?, odpowiednio do warunków ka?dego. W?a?ciwe jednak zastosowanie tego prawa domaga si?, by co do przedmiotu swego informacja by?a zawsze prawdziwa i pe?na, przy zachowaniu sprawiedliwo?ci i mi?o?ci; poza tym, aby co do sposobu by?a godziwa i odpowiednia, to znaczy przestrzega?a ?wi?cie zasad moralnych oraz s?usznych praw i godno?ci cz?owieka tak przy zbieraniu wiadomo?ci, jak i przy og?aszaniu ich. Nie ka?da bowiem wiadomo?? jest po?yteczna, "a mi?o?? buduje" (1 Kor 8,1).

DSP 6. Drugie zagadnienie dotyczy stosunku, jaki zachodzi mi?dzy tak zwanymi prawami sztuki a normami moralno?ci. Poniewa? coraz cz?stsze kontrowersje w tej materii wywodz? si? nierzadko z fa?szywych doktryn dotycz?cych etyki i estetyki, Sobór podkre?la prymat obiektywnego porz?dku moralnego, który bezwzgl?dnie winien by? uznany przez wszystkich. Przewy?sza on bowiem wszystkie inne porz?dki spraw ludzkich, cho?by o wielkim znaczeniu  nie wy??czaj?c estetycznego  oraz nale?ycie je w stosunku wzajemnym do siebie ustawia. Albowiem tylko porz?dek moralny obejmuje ca?? natur? cz?owieka, b?d?cego rozumnym stworzeniem Bo?ym, powo?anym do spraw wy?szych. Je?li porz?dek ten zostanie przez cz?owieka ca?kowicie i wiernie zachowany, doprowadzi go do osi?gni?cia pe?ni doskona?o?ci i szcz??cia.

DSP 7. Wreszcie omawianie, opisywanie czy przedstawianie z?a moralnego równie? przy pomocy ?rodków przekazu spo?ecznego, mo?e rzeczywi?cie s?u?y? g??bszemu poznaniu i analizowaniu cz?owieka. Przy u?yciu odpowiednich form dramatycznych mo?na przez te ?rodki ukaza? i uwypukli? wspania?o?? prawdy i dobra. by jednak ?rodki te nie przynios?y duszom szkody raczej ni? po?ytku, niech b?d? jak naj?ci?lej podporz?dkowane zasadom moralnym, szczególnie gdy chodzi o sprawy wymagaj?ce nale?ytego szacunku lub takie, które w cz?owieku, os?abionym przez grzech pierworodny, mog?yby ?atwo wzbudzi? niskie po??dania.

DSP 8. Poniewa? opinia publiczna wywiera dzi? ogromny wp?yw zarówno na prywatne, jak i na publiczne ?ycie obywateli wszystkich warstw spo?ecznych, jest rzecz? konieczn?, by wszyscy cz?onkowie spo?ecze?stwa wype?niali i w tej dziedzinie swe obowi?zki sprawiedliwo?ci i mi?o?ci. Dlatego te? niech równie? przy u?yciu tych ?rodków d??? do kszta?towania i szerzenia s?usznej opinii publicznej.

DSP 9. Szczególne obowi?zki ci??? na wszystkich odbiorcach: czytelnikach, widzach i s?uchaczach, którzy przekazywane tymi ?rodkami programy odbieraj? z osobistego i dobrowolnego wyboru. W?a?ciwy bowiem wybór wymaga, by pe?nego poparcia udzielali oni temu wszystkiemu, co wyró?nia si? warto?ciami moralnymi, naukowymi i artystycznymi, a unikali tego, co by?oby dla nich przyczyn? i okazj? szkody duchowej albo mog?oby innych przez z?y przyk?ad narazi? na niebezpiecze?stwo, lub co stwarza?oby trudno?ci programom dobrym, a sprzyja?o z?ym; a dzieje si? to cz?sto przez p?acenie przedsi?biorcom, którzy ?rodków tych u?ywaj? wy??cznie ze wzgl?dów natury ekonomicznej.

Aby wi?c odbiorcy czynili zado?? prawu moralnemu, niech nie zaniedbuj? obowi?zku zapoznawania si? w por? z ocen?, wydawan? w tych sprawach przez kompetentny autorytet, oraz kierowania si? t? ocen? zgodnie z zasadami prawego sumienia. Aby za? ?atwiej mogli oprze? si? mniej s?usznym sugestiom, a w pe?ni przyj?? dobre, niech staraj? si? sumienie swoje normowa? i kszta?towa? przez odpowiednie pomoce.

DSP 10. Odbiorcy  a szczególnie m?odzie?  niech staraj? si? przyzwyczaja? do korzystania z tych ?rodków z umiarem i poczuciem karno?ci. Ponadto niech usi?uj? g??biej zrozumie? to, co ogl?daj?, czego s?uchaj? lub co czytaj?. Niech dyskutuj? na te tematy z wychowawcami i lud?mi do?wiadczonymi i niech si? ucz? wydawa? s?uszn? ocen?. Rodzice za? niech pami?taj?, ?e ich obowi?zkiem jest troskliwie czuwa?, by widowiska, publikacje i inne rzeczy tego rodzaju, które uw?acza?yby wierze i dobrym obyczajom, nie mia?y wst?pu do ich domu i by dzieci ich nie spotyka?y si? z tym gdzie indziej.

DSP 11. Szczególny obowi?zek moralny odno?nie do w?a?ciwego korzystania ze ?rodków przekazu spo?ecznego ci??y na dziennikarzach, pisarzach, aktorach, re?yserach, producentach, nak?adcach, dystrybutorach, wynajmuj?cych lokale, agentach i sprzedawcach, na krytykach i w ogóle na wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób uczestnicz? w przygotowywaniu i przekazywaniu programów. Zupe?nie bowiem jasn? jest rzecz?, jakie i jak wa?ne obowi?zki maj? oni wszyscy w obecnych warunkach, skoro mog? przez informacj? oraz propagand? prowadzi? rodzaj ludzki ku dobremu lub ku z?emu.

Obowi?zkiem ich przeto b?dzie tak uk?ada? czynniki ekonomiczne, polityczne czy artystyczne, by one nigdy nie sprzeciwia?y si? dobru wspólnemu. Aby cel ten pe?niej osi?gn??, niechaj wst?puj? w szeregi takich organizacji zawodowych, które cz?onków swoich zobowi?zuj?  w razie potrzeby nawet moc? zawartej umowy co do nale?ytego zachowania kodeksu moralnego  do poszanowania praw moralnych w wykonywaniu zawodowych zaj?? i obowi?zków.

Zawsze za? niechaj pami?taj? o tym, ?e wi?kszo?? czytelników i widzów stanowi m?odzie?, która potrzebuje takich pism i takich widowisk, które dawa?yby godziw? rozrywk?, a jednocze?nie poci?ga?yby umys?y do wy?szych rzeczy. Niech si? ponadto staraj?, by opracowywanie programów o tre?ci religijnej zalecane by?o osobom godnym i do?wiadczonym, oraz by wykonywano je z nale?ytym szacunkiem.

DSP 12. Szczególne zobowi?zania ci??? na w?adzy ?wieckiej z racji przeznaczenia tych ?rodków dla dobra spo?ecznego. W?adza ta winna we w?a?ciwym sobie zakresie broni? i ochrania? prawdziw? i s?uszn? wolno?? informacji, szczególnie w prasie, co jest niezb?dne dla rozwoju wspó?czesnego spo?ecze?stwa; popiera? warto?ci religijne, kulturalne i sztuki pi?kne; otoczy? opiek? odbiorców, by swobodnie mogli korzysta? ze swoich praw. Obowi?zkiem w?adzy ?wieckiej jest poza tym popieranie inicjatyw, szczególnie po?ytecznych zw?aszcza dla m?odzie?y, których realizacja w inny sposób jest niemo?liwa.

Nadto obowi?zkiem tej samej w?adzy ?wieckiej, która z urz?du dba o pomy?lny stan obywateli, jest stara? si? nale?ycie i pilnie przez ustanowienie i egzekwowanie specjalnych praw, by ze z?ego u?ywania tych ?rodków nie wynik?o powa?ne niebezpiecze?stwo dla dobrych obyczajów oraz post?pu spo?ecze?stwa. Ta czujna troska w niczym nie umniejszy wolno?ci czy to jednostek, czy grup spo?ecznych, szczególnie wówczas, gdy brak jest nale?ytej gwarancji ze strony tych, którzy zawodowo pos?uguj? si? tymi ?rodkami.

Szczególnie za? nale?y ochrania? m?odzie? przed pras? i widowiskami, które by?yby szkodliwe w jej wieku.

Rozdzia? II

DSP 13. Niechaj wszyscy synowie Ko?cio?a staraj? si? jednomy?lnie i jednozgodnie o to, by ?rodki przekazu spo?ecznego stosowane by?y skutecznie  bez zw?oki i z jak najwi?ksz? zapobiegliwo?ci?  w rozlicznych pracach apostolskich, tak jak tego wymagaj? okoliczno?ci spraw i czasu. Niech uprzedzaj? szkodliwe inicjatywy, szczególnie tam, gdzie post?p religijny i moralny wymaga pilniejszej aktywno?ci.

Pasterze wi?c niech spiesz? wype?nia? swe zadanie w tej dziedzinie, które wi??? si? ?ci?le ze zwyczajnym ich obowi?zkiem nauczania. Tak?e i ?wieccy, którzy maj? udzia? w pos?ugiwaniu si? tymi ?rodkami, niechaj staraj? si? da? ?wiadectwo Chrystusowi, spe?niaj?c przede wszystkim umiej?tnie i w duchu apostolstwa swe zadania, a nawet wspomagaj?c w miar? mo?no?ci wprost duszpastersk? dzia?alno?? Ko?cio?a przez uzdolnienia techniczne, ekonomiczne, kulturalne i artystyczne.

DSP 14. Przede wszystkim nale?y popiera? dobr? pras?. Aby za? przepoi? czytelników w pe?ni duchem chrze?cija?skim, nale?y te? tworzy? i rozwija? prawdziwie katolick? pras?, która ? wywodz?c si? i b?d?c zale?n? ju? to bezpo?rednio od w?adzy ko?cielnej, ju? to od katolików ? niech wychodzi wyra?nie w tym celu, by urabia?, umacnia? i popiera? opini? publiczn?, zgodnie z prawem naturalnym, nauk? i nakazami katolickimi, oraz by podawa? do wiadomo?ci i nale?ycie wyja?nia? fakty, dotycz?ce ?ycia Ko?cio?a. wiernych za? nale?y poucza? o konieczno?ci czytania i rozpowszechniania prasy katolickiej dla wyrobienia sobie chrze?cija?skiego s?du o wszelkich wydarzeniach.

Wszelkimi skutecznymi ?rodkami nale?y popiera? i otacza? opiek? produkcj? i rozpowszechnianie filmów, s?u??cych godziwej rozrywce, kulturze i sztuce, szczególnie za? przeznaczonych dla m?odzie?y. Cel ten osi?gnie si?, wspieraj?c i koordynuj?c wysi?ki oraz inicjatywy uczciwych producentów i dystrybutorów, polecaj?c filmy godne uznania wed?ug powszechnej opinii krytyków i wyró?nione nagrodami oraz popieraj?c i ??cz?c w zwi?zki kina prowadzone przez katolickich i uczciwych przedsi?biorców.

Tak samo skuteczn? pomoc nale?y okazywa? godziwym transmisjom radiowym i telewizyjnym, zw?aszcza tym, które przedstawiaj? warto?? dla rodzin. Szczególnie za? nale?y popiera? transmisje katolickie, które prowadz? s?uchaczy i widzów do uczestnictwa w ?yciu Ko?cio?a i karmi? ich prawdami religijnymi. Gdzie zachodzi tego potrzeba, winno si? tak?e z pilno?ci? zak?ada? katolickie stacja nadawcze i baczy?, aby programy ich odznacza?y si? odpowiednim poziomem i skuteczno?ci? oddzia?ywania.

Zatroszczy? si? trzeba i o to, by szlachetna, dawna sztuka teatralna, które dzi?ki ?rodkom przekazu spo?ecznego, szeroko ju? jest rozpowszechniana, przyczynia?a si? do uszlachetniania widzów oraz kszta?towania ich obyczajów.

DSP 15. Aby zado??uczyni? wy?ej wskazanym wymogom, trzeba bezzw?ocznie przygotowa? kap?anów, zakonników i ludzi ?wieckich, którzy odznaczaliby si? odpowiedni? wiedz? co do stosowania tych ?rodków dla celów apostolskich.

Przede wszystkim winni ?wieccy otrzymywa? wykszta?cenie w dziedzinie sztuki, nauki i obyczajowo?ci. W tym celu nale?y zwi?kszy? liczb? szkó?, fakultetów oraz instytutów, w których dziennikarze, autorzy programów kinowych, radiowych, telewizyjnych i inni zainteresowani mogliby otrzyma? pe?n? formacj? w duchu chrze?cija?skim, szczególnie gdy chodzi o spo?eczn? nauk? Ko?cio?a. Kszta?ci? i popiera? nale?y równie? aktorów teatralnych, by sztuk? sw? mogli we w?a?ciwy sposób s?u?y? spo?ecze?stwu ludzkiemu. Starannie wreszcie trzeba przygotowa? krytyków literackich, kinowych, radiowych, telewizyjnych i innych  tak by doskonale orientowali si? w swych dziedzinach oraz nauczyli si? i zach?cili do wydawania takich s?dów, w których by?yby zawsze uwydatnione zasady moralne.

DSP 16. Poniewa? nale?yte korzystanie ze ?rodków przekazu spo?ecznego, stoj?cych do dyspozycji odbiorców zró?nicowanych pod wzgl?dem wieku i kultury, wymaga odpowiedniego przygotowania i wychowania tych odbiorców, nale?y popiera?, rozpowszechnia? i wed?ug zasad chrze?cija?skich kierowa? wszystkimi poczynaniami, prowadz?cymi do tego celu  zw?aszcza gdy odnosz? si? do m?odzie?y  we wszystkich szko?ach katolickich, seminariach, jak równie? w ko?ach apostolstwa ?wieckich. Aby to szybciej osi?gn??, nale?y podawa? wyk?ad i obja?nienie katolickiej nauki oraz wskaza? w tej materii przy katechizacji.

DSP 17. Jest rzecz? wprost niegodn? synów Ko?cio?a, by bezczynnie patrzyli jak przepowiadanie s?owa zbawienia kr?powane jest trudno?ciami technicznymi i wydatkami  co prawda olbrzymimi  które zwi?zane s? z tymi ?rodkami. Dlatego te? ?wi?ty Sobór zwraca uwag?, ?e obowi?zkiem ich jest utrzymywanie i wspomaganie katolickiej prasy, czasopism, przedsi?wzi?? kinematograficznych, stacji nadawczych oraz transmisji radiowych i telewizyjnych, których g?ównym celem ma by? rozpowszechnianie i obrona prawdy oraz troska o chrze?cija?skie wychowanie ludzkiej spo?eczno?ci. Równocze?nie za? Sobór usilnie wzywa stowarzyszenia i poszczególne osoby, które ciesz? si? wielkim autorytetem w dziedzinie ekonomiki i techniki, by swoimi zasobami i do?wiadczeniem ochotnie udzielali szerokiego poparcia tym ?rodkom, w miar? jak s?u?? one prawdziwej kulturze apostolstwu.

DSP 18. Aby skutecznie wesprze? te ró?norodne formy apostolstwa Ko?cio?a odno?nie do ?rodków przekazu spo?ecznego, winno si? wyznacza? we wszystkich diecezjach ?wiata, wed?ug uznania biskupów, jeden dzie? roku, w którym wierni byliby pouczani o swych obowi?zkach w tej dziedzinie, wzywani do modlitwy w tej sprawie oraz do zbierania funduszu na ten?e cel, by go uczciwie obróci? na utrzymanie i rozwijanie popieranych przez Ko?ció? instytucji i przedsi?wzi?? w tej dziedzinie, wedle potrzeb katolickiego ?wiata.

DSP 19. W wype?nianiu najwy?szego swego zadania pasterskiego w sprawie ?rodków przekazu spo?ecznego ma papie? do pomocy specjalny urz?d, utworzony przy Stolicy ?wi?tej.

DSP 20. Zadaniem za? biskupów b?dzie czuwanie nad tego rodzaju sprawami i przedsi?wzi?ciami we w?asnych diecezjach i popieranie ich, w miar? jak s?u?? apostolstwu publicznemu, koordynowanie ich, nie wy??czaj?c dzie? prowadzonych przez zakony "wyj?te".

DSP 21. Poniewa? za? skuteczne apostolstwo w obr?bie ca?ego narodu wymaga jednolito?ci planu i zjednoczenia si?, dlatego ?wi?ty Sobór postanawia i poleca, aby wsz?dzie ustanawiano oraz popierano wszelkimi ?rodkami narodowe urz?dy do spraw prasy, kina, radia i telewizji. Szczególnym zadaniem tych urz?dów b?dzie troska o to, by w?a?ciwie urabia? sumienia wiernych w dziedzinie korzystania z tych ?rodków, jak równie? popiera? i kierowa? wszelkimi poczynaniami, jakie podejmuj? katolicy w tej dziedzinie.

Kierownictwo tych urz?dów w poszczególnych krajach nale?y powierzy? osobnej Komisji Biskupów albo te? jednemu biskupowi do tego delegowanemu. W pracach owych urz?dów winni bra? udzia? równie? ?wieccy, dobrze obeznani z nauk? katolick? oraz z tymi sztukami.

DSP 22. A ponadto, poniewa? oddzia?ywanie tych ?rodków wybiega poza granice narodów i czyni jednostki jakby obywatelami ca?ej wspólnoty ludzkiej, nale?y poczynania narodowe w tej dziedzinie zespoli? wzajemnie równie? w skali mi?dzynarodowej. Urz?dy za?, o których by?a mowa w n. 21, winny usilnie wspó?pracowa? z odpowiednimi katolickimi instytutami mi?dzynarodowymi. Te za? mi?dzynarodowe katolickie instytuty zatwierdzane s? prawowicie jedynie przez sam? tylko Stolic? ?wi?t? i od niej s? zale?ne.

Klauzule

DSP 23. Aby wszystkie zasady i wskazania tego ?wi?tego Soboru odno?nie do ?rodków przekazu spo?ecznego zosta?y wprowadzone w ?ycie, Sobór wyra?nie poleca, aby staraniem Urz?du przy Stolicy ?wi?tej, o którym mowa w n. 19, wydana zosta?a Instrukcja duszpasterska przy pomocy ekspertów z ró?nych krajów.

DSP 24. ?wi?ty Sobór ufa, ?e to jego przedstawienie zasad i norm zostanie ochotnie przyj?te i b?dzie ?wi?cie przestrzegane przez wszystkie dzieci Ko?cio?a. One to, korzystaj?c równie? z tych pomocy, nie tylko nie ponios? szkody, lecz jak sól i ?wiat?o, zaprawi? ziemi? i o?wiec? ?wiat. Ponadto wzywa Sobór wszystkich ludzi dobrej woli, a w pierwszym rz?dzie tych, którzy kieruj? ?rodkami przekazu spo?ecznego, aby starali si? u?ywa? ich jedynie dla dobra spo?eczno?ci ludzkiej, której los coraz bardziej uzale?niony jest od w?a?ciwego korzystania z tych ?rodków. Niech wi?c, jak ju? przez dawne dzie?a sztuki, jak równie? i przez nowe wynalazki doznaje imi? Pana uwielbienia stosownie do s?ów Aposto?a: "Jezus Chrystus wczoraj i dzi? ten?e sam i na wieki" (Hbr 13,8).

 

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież


Sonda

Czy przedsoborowa Msza Trydencka? (po ?acinie)
 

Polecany link, kliknij

Reklama

Kto jest teraz on-line

NaszÄ… witrynÄ™ przeglÄ…da teraz 82 goĹ›ci