Kodeks Prawa Kanonicznego (kan. 959-1007)
Dokumenty Ko?cio?a - Ksi?ga IV U?WI?CAJ?CE ZADANIE KO?CIO?A

 

Tytu? IV

SAKRAMENT POKUTY

   

            Kan. 959 - W sakramencie pokuty, wierni wyznaj?cy uprawnionemu szafarzowi grzechy, wyra?aj?cy za nie ?al i maj?cy postanowienie poprawy, przez rozgrzeszenie udzielone przez tego? szafarza otrzymuj? od Boga odpuszczenie grzechów po chrzcie pope?nionych i jednocze?nie dost?puj? pojednania z Ko?cio?em, któremu grzesz?c zadali ran?.

   

Rozdzia? I

SPRAWOWANIE SAKRAMENTU

   

            Kan. 960 - Indywidualna i integralna spowied? oraz rozgrzeszenie stanowi? jedyny zwyczajny sposób, przez który wierny, ?wiadomy grzechu ci??kiego, dost?puje pojednania z Bogiem i Ko?cio?em. Jedynie niemo?liwo?? fizyczna lub moralna zwalnia od takiej spowiedzi. W takim wypadku pojednanie mo?e si? dokona? równie? innymi sposobami.

            Kan. 961 - § 1. Absolucja wielu równocze?nie penitentów bez uprzedniej indywidualnej spowiedzi, w sposób ogólny, nie mo?e by? udzielona, chyba ?e:

            1 zagra?a niebezpiecze?stwo ?mierci i brak czasu na to, by kap?an lub kap?ani wyspowiadali poszczególnych penitentów;

            2 istnieje powa?na konieczno??, a mianowicie kiedy z uwagi na liczb? penitentów nie ma dostatecznie du?o spowiedników do nale?ytego wyspowiadania ka?dego z osobna w odpowiednim czasie, na skutek czego penitenci bez w?asnej winy musz? pozostawa? przez d?ugi czas bez ?aski sakramentalnej albo Komunii ?wi?tej; nie jest uwa?ane za dostateczn? konieczno??, gdy nie ma wystarczaj?cej liczby spowiedników jedynie z powodu wielkiego nap?ywu penitentów, jaki mo?e si? zdarzy? podczas jakiej? wielkiej uroczysto?ci lub pielgrzymki.

            § 2. Wydawanie os?du, czy zachodz? warunki wymagane zgodnie z § 1, n. 2, nale?y do biskupa diecezjalnego, który wzi?wszy pod uwag? kryteria uzgodnione z pozosta?ymi cz?onkami Konferencji Episkopatu, mo?e okre?li? wypadek takiej konieczno?ci.

            Kan. 962 - § 1. By wierny wa?nie korzysta? z sakramentalnej absolucji udzielonej wielu penitentom jednocze?nie, wymaga si? nie tylko odpowiedniej dyspozycji, lecz równie? postanowienia, ?e we w?a?ciwym czasie wyzna grzechy ci??kie, których teraz wyzna? nie mo?e.

            § 2. Wiernych nale?y wedle mo?no?ci poucza?, tak?e z okazji przyjmowania absolucji generalnej, o wymogach okre?lonych w § 1. Absolucj? generaln? powinno poprzedzi? - nawet w niebezpiecze?stwie ?mierci - je?li tylko czas na to pozwala, wezwanie do wzbudzenia przez ka?dego aktu ?alu.

            Kan. 963 - Z zachowaniem obowi?zku, o którym w kan. 989, ten, komu zostaj? odpuszczone grzechy ci??kie przez absolucj? generaln?, powinien jak najszybciej przy nadarzaj?cej si? okazji odby? spowied? indywidualn?, zanim przyjmie nast?pn? absolucj? generaln?, chyba ?e istnieje s?uszna przyczyna.

            Kan. 964 - § 1. Miejscem w?a?ciwym przyjmowania spowiedzi jest ko?ció? lub kaplica.

            § 2. Co do konfesjona?u, powinny by? ustanowione normy przez Konferencj? Episkopatu, z tym wszak?e zastrze?eniem, aby zawsze by?y w miejscu widocznym konfesjona?y zaopatrzone w krat? mi?dzy penitentem i spowiednikiem, aby wierni mogli z nich swobodnie korzysta?, gdy tego pragn?.

            § 3. Spowiedzi nie nale?y przyjmowa? poza konfesjona?em, z wyj?tkiem uzasadnionej przyczyny.

   

Rozdzia? II

SZAFARZ SAKRAMENTU POKUTY

   

            Kan. 965 - Szafarzem sakramentu pokuty jest tylko kap?an.

            Kan. 966 - § 1. Do wa?nego odpuszczenia grzechów wymaga si?, aby szafarz - oprócz w?adzy ?wi?ce? - posiada? upowa?nienie do jej wykonywania w odniesieniu do wiernych, którym udziela rozgrzeszenia.

            § 2. Takie upowa?nienie mo?e kap?an otrzyma? albo na mocy samego prawa, albo udzielenia dokonanego przez kompetentn? w?adz?, zgodnie z kan. 969.

            Kan. 967 - § 1. Oprócz Biskupa Rzymskiego, upowa?nienie do spowiadania wiernych na ca?ym ?wiecie posiadaj? na mocy samego prawa kardyna?owie. Posiadaj? je równie? biskupi, którzy te? godziwie z niego korzystaj?, chyba ?e sprzeciwi?by si? temu w poszczególnym przypadku biskup diecezjalny.

            § 2. Ci, którzy posiadaj? habitualne upowa?nienie do spowiadania, czy to na mocy urz?du, czy te? udzielenia go przez ordynariusza miejsca inkardynacji albo miejsca sta?ego zamieszkania, z tego upowa?nienia mog? wsz?dzie korzysta?, chyba ?e w poszczególnym przypadku sprzeciwi?by si? ordynariusz miejsca, z zachowaniem przepisów kan. 974, §§ 2 i 3.

            § 3. Z samego prawa takie upowa?nienie posiadaj? wsz?dzie w odniesieniu do cz?onków lub innych osób dniem i noc? przebywaj?cych w domu instytutu lub stowarzyszenia ci, którzy z racji urz?du albo udzielenia przez kompetentnego prze?o?onego zgodnie z kan. 968, § 2 i 969, § 2, otrzymali upowa?nienie do spowiadania. Korzystaj? te? z niego godziwie, chyba ?e jaki? wy?szy prze?o?ony w poszczególnym przypadku wyrazi?by sprzeciw odno?nie do swoich podw?adnych.

            Kan. 968 - § 1. Na mocy urz?du, upowa?nienie do spowiadania posiada ordynariusz miejsca, kanonik penitencjarz, a tak?e proboszcz oraz inni, którzy zast?puj? proboszcza - ka?dy na swoim terytorium.

            § 2. Na mocy urz?du upowa?nienie do spowiadania swoich podw?adnych oraz innych osób dniem i noc? przebywaj?cych w domu maj? prze?o?eni instytutu zakonnego lub stowarzyszenia ?ycia apostolskiego, je?li s? kleryckie na prawie papieskim, posiadaj?cy zgodnie z postanowieniami konstytucji wykonawcz? w?adz? rz?dzenia, z zachowaniem jednak przepisu kan. 630, § 4.

            Kan. 969 - § 1. Tylko ordynariusz miejsca jest kompetentny do udzielania upowa?nienia wszystkim prezbiterom do spowiadania jakichkolwiek wiernych. Jednak?e prezbiterzy, cz?onkowie instytutów zakonnych, nie powinni korzysta? z takiego upowa?nienia bez zezwolenia, przynajmniej domniemanego, w?asnego prze?o?onego.

            § 2. Prze?o?ony instytutu zakonnego lub stowarzyszenia ?ycia apostolskiego, o którym w kan. 968, § 2, jest kompetentny udzieli? wszystkim prezbiterom upowa?nienia do spowiadania w?asnych jego podw?adnych oraz innych dniem i noc? przebywaj?cych w domu.

            Kan. 970 - Upowa?nienia do spowiadania nale?y udziela? tylko kap?anom, których odpowiednio?? stwierdzi si? przez egzamin lub sk?din?d o tym wiadomo.

            Kan. 971 - Ordynariusz miejsca nie powinien udziela? habitualnego upowa?nienia do spowiadania pezbiterowi, chocia?by na jego terenie mia? sta?e lub tymczasowe zamieszkanie, je?li uprzednio nie wys?ucha, je?li to mo?liwe, zdania ordynariusza tego? prezbitera.

            Kan. 972 - Upowa?nienia do spowiadania kompetentna w?adza, o której w kan. 969, mo?e udzieli? na czas nieokre?lony lub okre?lony.

            Kan. 973 - Habitualne upowa?nienie do spowiadania powinno by? udzielane na pi?mie.

            Kan. 974 - § 1 Ordynariusz miejsca oraz kompetentny prze?o?ony nie powinien odwo?ywa? habitualnego upowa?nienia do spowiadania, jak tylko z powa?nej przyczyny.

            § 2. Gdy upowa?nienie do spowiadania odwo?uje ordynariusz miejsca, który go udzieli?, a o którym w kan. 967, § 2, prezbiter traci to upowa?nienie wsz?dzie. Gdy upowa?nienie odwo?uje inny ordynariusz, prezbiter traci je tylko na terytorium odwo?uj?cego je.

            § 3. Ka?dy ordynariusz miejsca, który odwo?a? jakiemu? prezbiterowi upowa?nienie do spowiadania, powinien powiadomi? jego ordynariusza, w?asnego z racji inkardynacji, albo - gdy chodzi o cz?onka instytutu zakonnego - jego kompetentnego prze?o?onego.

            § 4. Gdy upowa?nienie do spowiadania odwo?uje w?asny prze?o?ony wy?szy, prezbiter wsz?dzie traci w?adz? spowiadania cz?onków instytutu. Gdy upowa?nienie odwo?uje inny kompetentny prze?o?ony, prezbiter traci je tylko w odniesieniu do jego podw?adnych.

            Kan. 975 - Oprócz odwo?ania, upowa?nienie, o którym w kan. 967, § 2, ustaje przez utrat? urz?du lub przez ekskardynacj? albo przez utrat? sta?ego zamieszkania.

            Kan. 976 - Ka?dy kap?an, chocia? nie ma upowa?nienia do spowiadania, wa?nie i godziwie rozgrzesza jakichkolwiek penitentów znajduj?cych si? w niebezpiecze?stwie ?mierci z wszelkich cenzur i grzechów, nawet gdy jest obecny kap?an upowa?niony.

            Kan. 977 - Rozgrzeszenie wspólnika w grzechu przeciw szóstemu przykazaniu Dekalogu jest niewa?ne, poza niebezpiecze?stwem ?mierci.

            Kan. 978 - § 1. Kap?an powinien pami?ta?, ?e s?uchaj?c spowiedzi wyst?puje równocze?nie w charakterze s?dziego i lekarza oraz ?e zosta? przez Boga ustanowiony jednocze?nie szafarzem boskiej sprawiedliwo?ci i mi?osierdzia, a?eby przyczynia? si? do czci Bo?ej i zbawienia dusz.

            § 2. Spowiednik jako szafarz Ko?cio?a w sprawowaniu sakramentu pokuty winien wiernie stosowa? si? do nauki Magisterium i norm wydanych przez kompetentn? w?adz?.

            Kan. 979 - Kap?an w stawianiu pyta? powinien post?powa? roztropnie i dyskretnie, uwzgl?dniaj?c stan i wiek penitenta oraz powstrzymywa? si? od pytania o nazwisko wspólnika w grzechu.

            Kan. 980 - Je?li spowiednik nie ma w?tpliwo?ci co do dyspozycji penitenta, a ten prosi o rozgrzeszenie, nie nale?y go odmawia? ani odk?ada?.

            Kan. 981 - Spowiednik powinien na?o?y? zbawienne i odpowiednie zado??uczynienie, stosownie do rodzaju i liczby grzechów, z uwgl?dnieniem jednak sytuacji penitenta. Penitent jest obowi?zany osobi?cie wype?ni? zado??uczynienie.

            Kan. 982 - Kto wyznaje w spowiedzi, ?e niewinnego spowiednika fa?szywie oskar?y? przed w?adz? ko?cieln? o przest?pstwo nak?aniania do grzechu przeciw szóstemu przykazaniu, nie powinien by? rozgrzeszony, dopóki formalnie nie odwo?a fa?szywego doniesienia i nie wyrazi gotowo?ci naprawienia szkód, je?eli takie wynik?y.

            Kan. 983 - § 1. Tajemnica sakramentalna jest nienaruszalna; dlatego nie wolno spowiednikowi s?owami lub w jakikolwiek inny sposób i dla jakiejkolwiek przyczyny w czymkolwiek zdradzi? penitenta.

            § 2. Obowi?zek zachowania tajemnicy ma tak?e t?umacz, je?li wyst?puje, jak równie? wszyscy inni, którzy w jakikolwiek sposób zdobyli ze spowiedzi wiadomo?ci o grzechach.

            Kan. 984 - § 1. Bezwzgl?dnie zabrania si? spowiednikowi korzystania z wiadomo?ci uzyskanych w spowiedzi, powoduj?cych uci??liwo?? dla penitenta, nawet przy wykluczeniu wszelkiego niebezpiecze?stwa wyjawienia.

            § 2. Kto posiada w?adz?, nie mo?e w ?aden sposób korzysta? w zewn?trznym zarz?dzaniu z wiadomo?ci, jakie uzyska? o grzechach wyznanych w jakimkolwiek czasie w spowiedzi.

            Kan. 985 - Mistrz nowicjuszy i jego pomocnik, rektor seminarium lub innego zak?adu wychowawczego, nie powinni przyjmowa? spowiedzi swoich alumnów mieszkaj?cych w tym samym domu, chyba ?e w poszczególnych przypadkach alumni dobrowolnie o to prosz?.

            Kan. 986 - § 1. Ka?dy, komu na mocy urz?du zosta?a zlecona troska duszpasterska, jest obowi?zany dba? o to, a?eby wierni jemu powierzeni mogli si? wyspowiada?, je?li w sposób uzasadniony o to prosz?, a tak?e by da? im sposobno?? przyst?powania do indywidualnej spowiedzi, w ustalonych i dogodnych dla nich dniach i godzinach.

            § 2. W nag?ej konieczno?ci ka?dy spowiednik jest obowi?zany spowiada? wiernych, a w niebezpiecze?stwie ?mierci ka?dy kap?an.

   

Rozdzia? III

PENITENT

   

            Kan. 987 - Wierny, aby otrzyma? zbawczy ?rodek sakramentu pokuty, powinien by? tak usposobiony, by odrzucaj?c grzechy, które pope?ni?, i maj?c postanowienie poprawy nawraca? si? do Boga.

            Kan. 988 - § 1. Wierny jest obowi?zany wyzna? co do liczby i rodzaju wszelkie grzechy ci??kie pope?nione po chrzcie, a jeszcze przez w?adz? kluczy Ko?cio?a bezpo?rednio nie odpuszczone i nie wyznane w indywidualnej spowiedzi, które sobie przypomina po dok?adnym rachunku sumienia.

            § 2. Zaleca si? wiernym, by wyznawali tak?e grzechy powszednie.

            Kan. 989 - Ka?dy wierny, po osi?gni?ciu wieku rozeznania, obowi?zany jest przynajmniej raz w roku wyzna? wiernie wszystkie swoje grzechy ci??kie.

            Kan. 990 - Nikomu nie zabrania si? spowiada? za po?rednictwem t?umacza, z wykluczeniem wszak?e nadu?y? i zgorszenia i z zachowaniem przepisu kan. 983, § 2.

            Kan. 991 - Ka?dy wierny ma prawo wyzna? swoje grzechy wybranemu przez siebie spowiednikowi, tak?e innego obrz?dku, zatwierdzonemu zgodnie z prawem.

   

Rozdzia? IV

ODPUSTY

   

            Kan. 992 - Odpust jest to darowanie wobec Boga kary doczesnej za grzechy odpuszczone ju? co do winy. Otrzymuje je wierny, odpowiednio przygotowany i po wype?nieniu pewnych okre?lonych warunków, przez dzia?anie Ko?cio?a, który jako s?uga odkupienia autorytatywnie rozporz?dza i dysponuje skarbcem zado??uczynie? Chrystusa i ?wi?tych.

            Kan. 993 - Odpust jest cz?stkowy albo zupe?ny, zale?nie od tego, czy uwalnia od kary doczesnej nale?nej za grzechy w cz??ci lub ca?o?ci.

            Kan. 994 - Ka?dy wierny mo?e zyskiwa? odpusty czy to cz?stkowe, czy zupe?ne albo dla siebie, albo ofiarowywa? za zmar?ych na sposób wstawiennictwa.

            Kan. 995 - § 1. Oprócz najwy?szej w?adzy ko?cielnej, tylko ci mog? udziela? odpustów, którym t? w?adz? przyznaje prawo albo udziela jej Biskup Rzymski.

            § 2. ?adna w?adza, poza Biskupem Rzymskim, nie mo?e przekazywa? innym w?adzy udzielania odpustów, chyba ?e zosta?o to jej wyra?nie przyznane przez Stolic? Apostolsk?.

            Kan. 996 - § 1. Tylko ten jest zdolny do uzyskania odpustu, kto zosta? ochrzczony, nie jest ekskomunikowany i znajduje si? w stanie ?aski, przynajmniej pod koniec wype?niania przepisanych czynno?ci.

            § 2. Aby za? podmiot zdolny do uzyskania odpustów rzeczywi?cie je uzyska?, powinien mie? przynajmniej intencj? zyskania odpustu oraz wype?ni? w okre?lonym czasie i we w?a?ciwy sposób nakazane czynno?ci, zgodnie z brzmieniem udzielenia.

            Kan. 997 - Co do udzielania i praktyki odpustów, nale?y ponadto zachowa? inne przepisy, zawarte w specjalnych ustawach ko?cielnych.

   

Tytu? V

SAKRAMENT NAMASZCZENIA CHORYCH

   

            Kan. 998 - Namaszczenia chorych, poprzez które Ko?ció? wiernych niebezpiecznie chorych powierza Chrystusowi cierpi?cemu i uwielbionemu, a?eby ich podtrzyma? i zbawi?, udziela si? przez namaszczanie ich olejem i wypowiedzenie s?ów przepisanych w ksi?gach liturgicznych.

   

Rozdzia? I

SPRAWOWANIE SAKRAMENTU

   

            Kan. 999 - Oprócz biskupa, olej u?ywany w namaszczeniu chorych mog? po?wi?ca?:

            1 ci, którzy s? prawnie zrównani z biskupem diecezjalnym.

            2 w razie konieczno?ci ka?dy prezbiter, jednak tylko w czasie sprawowania sakramentu.

            Kan. 1000 - § 1. Namaszczenia powinny by? dok?adnie dokonane przy zastosowaniu s?ów, porz?dku oraz sposobu przepisanego w ksi?g?ch liturgicznych. W wypadku wszak?e konieczno?ci wystarcza jedno namaszczenie na czole lub nawet na innej cz??ci cia?a i wypowiedzenie ca?ej formu?y.

            § 2. Namaszcze? powinien dokonywa? szafarz w?asn? r?k?, chyba ?e powa?na racja zaleca zastosowanie narz?dzia.

            Kan. 1001 - Duszpasterze i bliscy chorego powinni troszczy? si?, by chorzy byli umacniani tym sakramentem w odpowiednim czasie.

            Kan. 1002 - Wspólne sprawowanie namaszczenia chorych, dla wielu równocze?nie chorych, którzy s? odpowiednio przygotowani i wewn?trznie usposobieni, mo?e by? dokonywane wed?ug przepisów biskupa diecezjalnego.

   

Rozdzia? II

SZAFARZ NAMASZCZENIA CHORYCH

   

            Kan. 1003 - § 1. Namaszczenia chorych wa?nie udziela ka?dy kap?an i tylko kap?an.

            § 2. Obowi?zek i prawo udzielania namaszczenia chorych maj? wszyscy kap?ani, którym zlecono duszpasterstwo w stosunku do wiernych, powierzonych ich pasterskiej trosce. Z uzasadnionej przyczyny jakikolwiek inny kap?an mo?e udzieli? tego sakramentu za domnieman? przynajmniej zgod? kap?ana, o którym wy?ej.

            § 3. Ka?dy kap?an mo?e nosi? ze sob? olej po?wi?cony, a?eby w razie konieczno?ci móg? udzieli? sakramentu namaszczenia chorych.

   

Rozdzia? III

OSOBY, KTÓRYM NALE?Y UDZIELA? NAMASZCZENIA CHORYCH

   

            Kan. 1004 - § 1. Namaszczenia chorych mo?na udzieli? wiernemu, który po osi?gni?ciu u?ywania rozumu, znajdzie si? w niebezpiecze?stwie ?mierci na skutek choroby lub staro?ci.

            § 2. Sakrament ten wolno powtórzy?; je?li chory po wyzdrowieniu znowu ci??ko zachoruje lub je?li w czasie trwania tej samej choroby niebezpiecze?stwo stanie si? powa?niejsze.

            Kan. 1005 - W w?tpliwo?ci, czy chory osi?gn?? u?ywanie rozumu, czy powa?nie choruje albo czy rzeczywi?cie ju? umar?, nale?y udzieli? tego sakramentu.

            Kan. 1006 - Sakramentu nale?y udziela? chorym, którzy - b?d?c przytomni na umy?le - przynajmniej po?rednio o niego prosili.

            Kan. 1007 - Nie wolno udziela? namaszczenia chorych tym, którzy uparcie trwaj? w jawnym grzechu ci??kim.

 

Dodaj komentarz

Kod antyspamowy
Odśwież


Sonda

Czy przedsoborowa Msza Trydencka? (po ?acinie)
 

Polecany link, kliknij

Reklama

Kto jest teraz on-line

NaszÄ… witrynÄ™ przeglÄ…da teraz 74 goĹ›ci