Dokumenty Kościoła
  • Księga I NORMY OGÓLNE
    Kodeks Prawa Kanonicznego - wspólna nazwa aktów prawnych zawierających zasadniczy zrąb prawa kanonicznego Kościoła katolickiego. Przez bardzo długi okres katolickie prawo kanoniczne nie było skodyfikowane. Składały się nań kanony soborów powszechnych, dekrety synodalne, akty prawne pochodzące od papieży i normy zawarte w tradycji kościoła. Te ostatnie, oczywiście, nie były nawet spisane. Do celów jurysdykcyjnych posługiwano się prywatnymi zbiorami norm. Ostatecznie przybrały one formę Corpus Iuris Canonici.
  • Kodeks Prawa Kanonicznego
    Kodeks Prawa Kanonicznego - wspólna nazwa aktów prawnych zawierających zasadniczy zrąb prawa kanonicznego Kościoła katolickiego. Przez bardzo długi okres katolickie prawo kanoniczne nie było skodyfikowane. Składały się nań kanony soborów powszechnych, dekrety synodalne, akty prawne pochodzące od papieży i normy zawarte w tradycji kościoła. Te ostatnie, oczywiście, nie były nawet spisane. Do celów jurysdykcyjnych posługiwano się prywatnymi zbiorami norm. Ostatecznie przybrały one formę Corpus Iuris Canonici.
  • Księga II LUD BOŻY
    Kodeks Prawa Kanonicznego - wspólna nazwa aktów prawnych zawierających zasadniczy zrąb prawa kanonicznego Kościoła katolickiego. Przez bardzo długi okres katolickie prawo kanoniczne nie było skodyfikowane. Składały się nań kanony soborów powszechnych, dekrety synodalne, akty prawne pochodzące od papieży i normy zawarte w tradycji kościoła. Te ostatnie, oczywiście, nie były nawet spisane. Do celów jurysdykcyjnych posługiwano się prywatnymi zbiorami norm. Ostatecznie przybrały one formę Corpus Iuris Canonici.
  • Księga III NAUCZYCIELSKIE ZADANIE KOŚCIOŁA
    Kodeks Prawa Kanonicznego - wspólna nazwa aktów prawnych zawierających zasadniczy zrąb prawa kanonicznego Kościoła katolickiego. Przez bardzo długi okres katolickie prawo kanoniczne nie było skodyfikowane. Składały się nań kanony soborów powszechnych, dekrety synodalne, akty prawne pochodzące od papieży i normy zawarte w tradycji kościoła. Te ostatnie, oczywiście, nie były nawet spisane. Do celów jurysdykcyjnych posługiwano się prywatnymi zbiorami norm. Ostatecznie przybrały one formę Corpus Iuris Canonici.
  • Księga IV UŚWIĘCAJĄCE ZADANIE KOŚCIOŁA
    Kodeks Prawa Kanonicznego - wspólna nazwa aktów prawnych zawierających zasadniczy zrąb prawa kanonicznego Kościoła katolickiego. Przez bardzo długi okres katolickie prawo kanoniczne nie było skodyfikowane. Składały się nań kanony soborów powszechnych, dekrety synodalne, akty prawne pochodzące od papieży i normy zawarte w tradycji kościoła. Te ostatnie, oczywiście, nie były nawet spisane. Do celów jurysdykcyjnych posługiwano się prywatnymi zbiorami norm. Ostatecznie przybrały one formę Corpus Iuris Canonici.
  • Księga V DOBRA DOCZESNE KOŚCIOŁ
    Kodeks Prawa Kanonicznego - wspólna nazwa aktów prawnych zawierających zasadniczy zrąb prawa kanonicznego Kościoła katolickiego. Przez bardzo długi okres katolickie prawo kanoniczne nie było skodyfikowane. Składały się nań kanony soborów powszechnych, dekrety synodalne, akty prawne pochodzące od papieży i normy zawarte w tradycji kościoła. Te ostatnie, oczywiście, nie były nawet spisane. Do celów jurysdykcyjnych posługiwano się prywatnymi zbiorami norm. Ostatecznie przybrały one formę Corpus Iuris Canonici.
  • Księga VI SANKCJE W KOŚCIELE
    Kodeks Prawa Kanonicznego - wspólna nazwa aktów prawnych zawierających zasadniczy zrąb prawa kanonicznego Kościoła katolickiego. Przez bardzo długi okres katolickie prawo kanoniczne nie było skodyfikowane. Składały się nań kanony soborów powszechnych, dekrety synodalne, akty prawne pochodzące od papieży i normy zawarte w tradycji kościoła. Te ostatnie, oczywiście, nie były nawet spisane. Do celów jurysdykcyjnych posługiwano się prywatnymi zbiorami norm. Ostatecznie przybrały one formę Corpus Iuris Canonici.
  • Księga VII PROCES
    Kodeks Prawa Kanonicznego - wspólna nazwa aktów prawnych zawierających zasadniczy zrąb prawa kanonicznego Kościoła katolickiego. Przez bardzo długi okres katolickie prawo kanoniczne nie było skodyfikowane. Składały się nań kanony soborów powszechnych, dekrety synodalne, akty prawne pochodzące od papieży i normy zawarte w tradycji kościoła. Te ostatnie, oczywiście, nie były nawet spisane. Do celów jurysdykcyjnych posługiwano się prywatnymi zbiorami norm. Ostatecznie przybrały one formę Corpus Iuris Canonici.
  • Encykliki - Jan Paweł II
    Encyklika ? orędzie, pismo napisane przez papieża, patriarchów prawosławnych lub biskupów anglikańskich, skierowane do biskupów i do wiernych. Tematy poruszane w encyklikach odnoszą się do spraw doktrynalnych i organizacyjnych o charakterze ogólnokościelnym. Za pierwszą encyklikę, w nowożytnym rozumieniu, należy uznać Ubi primum Benedykta XIV z 3 grudnia 1740 roku.
  • Spis tereści (katechizm)

    Katechizm zawiera wykładnię najważniejszych zasad wiary, moralności i kultu, do których przestrzegania zobowiązani są wierni Kościoła katolickiego.
    Oryginalny tekst katechizmu jest napisany po łacinie. Jest on sporządzany przez specjalną katechetyczną komisję przy papieskiej Kongregacji Nauki Wiary i ostatecznie zatwierdzany przez papieża.

  • Część pierwsza (26-1065) WYZNANIE WIARY

    Gdy wyznajemy naszą wiarę, zaczynamy od słów: "Wierzę" lub "Wierzymy". Dlatego wykład wiary Kościoła wyznawanej w Credo, celebrowanej w liturgii oraz przeżywanej w praktykowaniu przykazań i w modlitwie, zaczynamy od pytania, co to znaczy "wierzyć". Wiara jest odpowiedzią człowieka daną Bogu, który mu się objawia i udziela, przynosząc równocześnie obfite światło człowiekowi poszukującemu ostatecznego sensu swego życia. Rozważymy więc najpierw to poszukiwanie Boga przez człowieka (rozdział pierwszy), następnie Objawienie Boże, przez które Bóg wychodzi naprzeciw człowiekowi (rozdział drugi), wreszcie odpowiedź wiary (rozdział trzeci).

  • Sobór Vaticanum II

    Konstytucja o liturgii świętej "SACROSANCTUM CONCILIUM"
    Konstytucja dogmatyczna o Kościele "LUMEN GENTIUM" 
    Konstytucja dogmatyczna o Objawieniu Bożym "DEI VERBUM" 
    Konstytucja duszpasterska o Kościele w świecie współczesnym "GAUDIUM ET SPES" 
    Dekret o środkach społecznego przekazywania myśli "INTER MIRIFICA" 
    Dekret o kościołach wschodnich katolickich "ORIENTALIUM ECCLESIARUM"
    Dekret o ekumenizmie "UNITATIS REDINTEGRATIO" 
    Dekret o pasterskich zadaniach biskupów w Kościele "CHRISTUS DOMINUS"
    Dekret o przystosowanej odnowie życia zakonnego "PERFECTAE CARITATIS" 
    Dekret o formacji kapłańskiej "OPTATAM TOTIUS" 
    Dekret o apostolstwie świeckich "APOSTOLICAM ACTUOSITATEM"
    Dekret o działalności misyjnej Kościoła "AD GENTES DIVINITUS" 
    Dekret o posłudze i życiu kapłanów "PRESBYTERORUM ORDINIS" 
    Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim "GRAVISSIMUM EDUCATIONIS"
    Deklaracja o stosunku Kościoła do religii niechrześcijańskich "NOSTRA AETATE" 
    Deklaracja o wolności religijnej "DIGNITATIS HUMANAE"

  • Część druga (1066-1690) CELEBRACJA MISTERIUM

    W Symbolu wiar Kościół wyznaje misteriurn Trójcy Świętej i Jej "zamysł życzliwości"1Por. Ef 1, 9. dotyczący całego stworzenia: Ojciec wypełnia "tajemnicę 50 swojej woli", dając swojego umiłowanego Syna i Ducha Świętego dla zbawienia świata oraz dla chwały swojego Imienia. Takie jest misterium Chrystusa2Por. Ef 3, 4. objawione i urzeczywistnione w historii według planu, podjętego z mądrością "postanowienia", które św. Paweł nazywa "tajemniczym planem"3Por. Ef 3, 9., a tradycja 236 patrystyczna "ekonomią Słowa Wcielonego" lub "ekonomią zbawienia".

  • Inne

    Rzeczpospolita Polska i Stolica Apostolska potwierdzają, że Państwo i Kościół katolicki są - każde w swej dziedzinie - niezależne i autonomiczne oraz zobowiązują się do pełnego poszanowania tej zasady we wzajemnych stosunkach i we współdziałaniu dla rozwoju człowieka i dobra wspólnego.

  • Część trzecia (1691-2557) ŻYCIE W CHRYSTUSIE

    Godność osoby ludzkiej ma podstawę w stworzeniu jej na obraz i podobieństwo Boże (artykuł pierwszy); wypełnia się ona w powołaniu jej do 356 Boskiego szczęścia (artykuł drugi). Jest właściwe istocie ludzkiej, że w sposób dobrowolny dąży do tego wypełnienia (artykuł trzeci). Osoba ludzka przez swoje świadome czyny (artykuł czwarty) dostosowuje się lub nie do dobra obiecanego przez Boga i potwierdzonego przez sumienie moralne (artykuł piąty). Ludzie kształtują samych siebie i wzrastają wewnętrznie; całe swoje życie zmysłowe i duchowe czynią przedmiotem swojego wzrostu (artykuł szósty). Z pomocą łaski wzrastają w cnocie (artykuł siódmy), unikają grzechu, a jeśli 1439 go popełnili, jak syn marnotrawnylPor. Łk I 5,11-31. powierzają się miłosierdziu naszego Ojca niebieskiego (artykuł ósmy). W ten sposób osiągają doskonałość miłości.

  • Część czwarta (2558-2865) MODLITWA CHRZEŚCIJAŃSKA

     "Oto wielka tajemnica wiary". Kościół wyznaje ją w Symbolu Apostolskim (część pierwsza) i celebruje w liturgii sakramentalnej (część druga), aby życie wiernych upodobniło się do Chrystusa w Duchu Świętym na chwałę Boga Ojca (część trzecia). Tajemnica ta wymaga zatem, aby wierni w nią wierzyli, celebrowali ją i żyli nią w żywym i osobistym związku z Bogiem żywym i prawdziwym. Tym związkiem jest modlitwa.


Sonda

Czy przedsoborowa Msza Trydencka? (po łacinie)
 

Polecany link, kliknij

Reklama

Kto jest teraz on-line

Naszą witrynę przegląda teraz 293 gości